تیم ملی لهستان این روزها به جای تمرکز بر فوتبال، با دو رسوایی پیاپی رئیس فدراسیون خود در صدر اخبار جنجالی رسانه ها قرار گرفته است. رسوایی عجیب از نگاه لیگ ملت های اروپا.
اولین داستان عجیب به شب پنجم شهریور برمی گردد. عصر همان روز، پس از افتتاحیه جام جهانی زنان زیر 20 سال، فدراسیون فوتبال لهستان یک ضیافت در هتلی در کاتوویتس ترتیب داد که جانی اینفانتینو، رئیس فیفا در آن حضور داشت. رئیس فدراسیون لهستان در این مهمانی آنقدر مشروبات الکلی نوشید که نتوانست روی پاهای خود بایستد. یکی از مقامات فدراسیون های لهستان او را زیر بغل گرفت تا به اتاقش برساند، اما در راه رسیدن به اتاق، دبیرکل فدراسیون، لوکاس واچوفسکی، مخفیانه شروع به فیلمبرداری از وضعیت بد رئیسش کرد. همدست کلشا متوجه این حرکت شد، گوشی را از دبیرکل گرفت و فیلم را حذف کرد و ماجرا را برای رئیس جمهور تعریف کرد و اینگونه بود که در فدراسیون جنگ داخلی در گرفت.
اما طوفان اصلی چند روز قبل در جریان تساوی بدون گل لهستان مقابل بوسنی در ورشو اتفاق افتاد. زمانی که بازیکنان دو تیم در تونل آماده ورود به زمین شدند و طبق پروتکل های رسمی فیفا و یوفا، هر بازیکن یک کودک کوچک در دست داشت، ناگهان سر کولشا پیدا شد. او یک کودک را با خود به تونل آورد و مستقیماً از کاپیتان تیم، روبرت لواندوفسکی، خواست تا کودکی را که یوفا طبق برنامه در آنجا قرار داده بود رها کند و کودکی را که رئیس آورده بود به زمین ببرد. پسری که از قبل برای ورود به همراه کاپیتان انتخاب شده بود، با شوک و دلشکستگی کنار گذاشته شد و از ورود منع شد.
این صحنه دردناک ضبط شد و به نقل از رسانه Vesu، علیرغم تلاش شدید فدراسیون برای جلوگیری از انتشار این تصاویر، این تصاویر در شبکه های اجتماعی منتشر شد و خشم افکار عمومی لهستان را علیه رئیس جمهور برانگیخت.
کولشا در گفت و گو با سایت Mechiki لهستان سعی کرد رفتار خود را توجیه کند و گفت: مادر این پسر را شخصا می شناختم که متاسفانه سال گذشته فوت کرد و می دانستم بزرگترین آرزوی این پسر حضور در زمین در کنار لواندوفسکی است و این موضوع را کاملاً شخصی می دیدم و تحقق این آرزو را یک وظیفه اخلاقی نسبت به مادرم می دانستم.
رئیس فدراسیون لهستان به اشتباه خود اعتراف کرد و افزود: باید جور دیگری رفتار میکردم. در آن لحظه تمام تمرکزم روی آن پسر بود و بعداً متوجه شدم که چه ضربه روحی بدی به فرزند دیگر زدم. به پدر و مادر پسر زنگ زدم؛ آنها عذرخواهی ما را پذیرفتند و موافقت کردند که پسرشان در بازی بعدی خانگی تیم ملی با بازیکنان وارد زمین شود، اما در این اتفاق خوب مقابل رومانی مسئولیت کامل را بر عهده گرفتم. عجیب است، و مهمتر از همه، یک کودک از نظر روحی آسیب دیده است، که من صمیمانه عذرخواهی می کنم.”