جواد غرق خون، ما را از مالک به داوود رساند/آسیبی که بازیگر می‌گوید و مسئول کتمان می‌کند

اسلحه ترکیبی این روزها همه را زخمی کرده است. از قتل های افتخاری و درگیری های خیابانی گرفته تا سرقت های سنگین جنایتکار و جنایات. باندهای قاچاق و سرقت و بدتر از همه کشتن برای هیچ چیز. از دست دادن در رویدادهای ساده روزمره. تخریب زندگی برای موضوعی که حتی به ذهن خطور نمی کند.

جاواد عزتی از دانشگاه سورات فارغ التحصیل شد و کار خود را با تئاتر در سال 6 آغاز کرد. در دهه 1980 ، او به عنوان یک بازیگر کمدی در سریال Mehran Modi ، از جمله قهوه تلخ (1-2) شناخته شد.

Ezzati در چندین فیلم برتر مانند Nimroz (1) ، Oxidan (1) ، قرعه کشی (1) ، کیف آینه (1) و Hezarpa (1) بازی کرده است که مدتی است که بهترین فیلم در حال حاضر در ایران بوده است. در سال 4 ، او در زخم و فیلم بازنده به کارگردانی محمد حسین مهداویان ظاهر شد. عزتی کارگردانی و کارگردانی تمساح خون (1) را انجام داد و برای بهترین کارگردان و بهترین بازیگر نقش اول مرد در جشنواره فیلم فجر نامزد شد.

این رکورد به تنهایی هنر را نشان نمی دهد. او بازیگری است که حتی اگر در نقش های خود رفتارهای مشترکی داشته باشد ، می تواند مخاطب را از دنیای فیلم به سمت دیگری سوق دهد. حساتی نه تنها سالها شنا می کند و از کمدی به درام رفته است ، اما بازی های درام او چهره ای ماندگار تر را فراهم کرده است.

بیشتر بخوانید: هذیان سندرم آتلو از خیابان ها به سینما / چرا موسسات ساکت هستند؟

وقتی مالک نقش زخم را بازی کرد ، این یک قاتل بود که همه چیز را برای پول و قدرت انجام داد. وی سرانجام همسر باردار خود را در فصل پایانی این سریال به قتل رساند. برای مدتی مخاطب سرگیجه از رفتار مالک داشت. او نه می توانست او را مجری در نظر بگیرد ، و نه می توانست او را قهرمان قلمداد کند که بین شغال ها و کفتارها به دام افتاده و سعی در زنده ماندن دارد.

ذهن مالک ذهن را نمی خواند ، بنابراین زخم ها ، با وجود نقاط ضعف مخاطب ، برای مخاطبان جذاب بودند و در لیست بهترین سینمای خانگی قرار داشتند. با چهره یک مرد جدی و سخت ایرانی ، قد بسیار معمولی جذابیت خود را مدیون است.

اما این روزها او در نقش دیوید اشرف ظاهر شده است. نقش عزتی در این نقش بیشتر شبیه زندگی تلخ دیوید است تا یک نمایش خانگی. با هر زخمی که روز به آن وارد شده است ، مخاطب زخمهای خود را یادآوری می کند. بخش هایی از این سریال به حدی واقعی هستند که نزدیک به مستند هستند. دیوید هاوز ، به عنوان مالک گریه می کرد.

اما هیچ کس حاضر نیست فریاد او را بشنود. حتی وقتی او به وکیل و محبوب خود اعتماد دارد ، اعتماد وی مورد سوء استفاده قرار می گیرد زیرا اعتماد مالک مورد آزار و اذیت قرار گرفت. وکالت به دنبال حقیقت است ، اما رفتار او از ما متنفر است و توسط دیوید رها شده و به نوچ علاقه مند است.

بیشتر بخوانید: “وحشی” داستان واقعی قاتل هنوز زنده است/جاواد عزتی در نقش مایکل اسکوفیلد ایران

یکی از انتقادات بازی Javad Ezzati در این فیلم ، دیدگاه های بی شماری از برهنه وی است. اما فرض می کنیم که مدیر سریال ، Hooman Sayid ، این شخص برهنه را دارد. برهنه متهم به نه. برهنه آماده برای تحمل زخمهای جان فراسا. دیوید با چشمان حیرت زده ، ترسیده ، گریه ، عاشق و فریبنده با تماشاگران صحبت می کند. برای خواندن ترس از چشمانش نیازی به پیوست کردن موسیقی ترسناک نیست. شاید یکی از جذاب ترین بخش های عزت ، دیدگاه ترسناک او از رفتار جامعه باشد. بازی سایر بازیگران نیز برای انتقال آنچه که دیوید به موضوع یک فیلم تبدیل شده است ، کمک می کند.

جاواد عزتی به سادگی توانسته است صاحب ذهن ما را پاک کند و به جای جذب مخاطب ، زخمهای عمیق زندگی ما را نشان دهد.

همان زخمها و جراحاتی که مقامات ممکن است پنهان کنند ، اما همینطور است. هر روز در اطراف من و شما جاری است. قتل ، شکنجه ، دروغ ، فریب برای زنده ماندن و فریب دادن زندگی دیگر انسانی. انتقام ، نفرت ، عشق ناشی از نفرت ، و ناشی از توهم عشق است. پناه بردن به حباب شکننده زندگی و از همه مهمتر تنهایی و ناامیدی.

داود اشرف در سریال های وحشی بر اساس داستان زندگی علی اشرف پروانه همان تنهایی است که طولانی در زیر آب گرم همان خواب که روز به روز می گذرد ، همان ترس از ضربات کار ، همان ترس از بی احترامی و همان محبت برای کسانی که انتظار ندارند.

و کدام یک از ما چنین روزهایی را از دست ندادیم. آهنگ Sherwin Hajizadeh برای سریال Wild می گوید Run From Me. اما اشرف نیست که همه باید از او فرار کنند. در مواجهه با جامعه ، این یک وحشی ، خودخواه و هزاران ماسک ، حتی شخص اشتباه است.

“شما یک ساقه هستید ، ریشه دارید. گندم و گندم

در ساختار سر و خون ، هم آهن و چه انسان

اما من از تاریکی شما خالی هستم. “

در فصل اول ، سریال تلویزیونی وحشی جامعه را در قالب خطای انسانی توصیف کرد. جاواد عزتی ضربات چاقو را روی سر و چهره خود پذیرفت تا به مخاطبان یادآوری کند که این دردها مشترک است. اگرچه بازی می کند.