طراحان برنامه هفتم بدون توجه به موانع «رشد تولید خودرو در کشور»، هدفی آماری برای تیراژ خودرو تعیین کردند که از یک سو با «کارنامه پنج سال اخیر» کاملاً در تناقض است. از سوی دیگر، در این هدف صنعت بدیهی تلقی می شود. . کمیسیون تلفیق قانون برنامه هفتم شورای اسلامی با تولید 3 میلیون دستگاه خودروی سواری و تجاری در سال پایانی برنامه موافقت کرد. اما تولید در سال 1401 به یک میلیون و 500 هزار دستگاه نرسید. فهرست جاه طلبی شامل اسقاط 500000 خودروی فرسوده، تامین 200000 خودروی برقی و هیبریدی و صادرات 20 درصد قطعات خودرو و قطعات یدکی تا پایان برنامه پنج ساله هفتم است. روشن است که صنعت خودروسازی کشور سال هاست در انحصار اهداف بلندپروازانه سیاست و مجلس قرار گرفته است. اهداف به ظاهر مفید، اما ناسازگار با واقعیت های این صنعت. اکنون علاوه بر راهبردها، اسناد تحول و اهداف تعریف شده خودرو، برنامه هفتم توسعه نیز اضافه شده است.
استایلهای جذاب و درخشان نازنین بیاتی
2026-09-05