در سرتاسر جهان، پروژههای جاهطلبانه در حال آزمایش همه چیز از بارورسازی شیمیایی ابرها تا ریختن فضولات نهنگ مصنوعی به دریا هستند. هدف حذف دی اکسید کربن از جو از طریق فرآیندهای «مهندسی زمین» و «جذب کربن» و کمک به کاهش تغییرات آب و هوایی است.
به گفته روزیاتو، مهندسی زمین به مداخلات عمدی و در مقیاس بزرگ اطلاق می شود که معمولاً با اهداف بلندپروازانه ای مانند مبارزه با تغییرات آب و هوایی انجام می شود. در حالی که “تریب کربن” دی اکسید کربن را مستقیماً از هوا یا باران جذب می کند.
در سرتاسر جهان، پروژههای جاهطلبانه در حال آزمایش همه چیز از بارورسازی شیمیایی ابرها تا ریختن فضولات نهنگ مصنوعی به دریا هستند.
هدف حذف دی اکسید کربن از جو از طریق فرآیندهای «مهندسی زمین» و «جنس کربن» و کمک به کاهش تغییرات آب و هوایی است.
مهندسی زمین به مداخلات عمدی و در مقیاس بزرگ، معمولا با اهداف بلندپروازانه مانند مبارزه با تغییرات آب و هوایی اشاره دارد. در حالی که “تریب کربن” دی اکسید کربن را مستقیماً از هوا یا باران جذب می کند.
به گفته کارشناسان، تحقیقات گسترده ای روی این فناوری ها در حال انجام است و آزمایش های مختلفی در سال جاری انجام شده است.
“مسدود کردن خورشید” با ذرات گوگرد
در گزارشی در سال 2023، کاخ سفید با احتیاط از تحقیقات بیشتر در مورد یک ایده علمی-تخیلی به نام “مسدود کردن خورشید” برای خنک کردن جو زمین حمایت کرد.
طبق گزارشی که توسط قانون فدرال اجباری شده است، “یک مورد قانع کننده برای تحقیق برای درک بهتر مزایا و خطرات بالقوه وجود دارد.”
این ایده توسط میلیاردر فناوری، بیل گیتس، حمایت می شود، که بودجه یک مطالعه عظیم هاروارد در مورد امکان سنجی پرواز جت ها به جو در هزاران ماموریت برای آزادسازی غبار کربنات و خنک کردن جو زمین را تامین کرد.
اجرای این طرح پس از اعتراض گروه های بومی متوقف شد.
یک استارت آپ اسرائیلی به نام Stardust Solutions در حال آزمایش سیستمی برای پخش ذرات بازتابنده در ارتفاع 18000 متری برای منحرف کردن نور خورشید و جلوگیری از رسیدن آن به زمین است.
ابرهای روشن بر فراز دریا
روش دیگری که طرفداران ژئومهندسی خورشیدی معتقدند می تواند کارساز باشد، «ابرهای درخشان دریایی» است که در آن قطرات به ابرهای اقیانوس ها تزریق می شوند تا آنها را درخشان تر کنند.
در یک پروژه 64.5 میلیون دلاری در دانشگاه صلیب جنوبی، مخلوطی از نمک دریایی در ابرهای کم ارتفاع در تلاش برای خنک کردن آبهای اطراف دیواره بزرگ مرجانی پاشیده میشود.
در این روش، هدف تزریق مواد (از جمله نمک دریا) به ابرهایی مانند استراتوکومولوس است که نور خورشید را منعکس کرده و سرعت گرمایش زمین را کاهش می دهد.
برخی از دانشمندان پیشنهاد میکنند که مهندسی زمین خورشیدی میتواند پس از پایان، با افزایش سریع دما، یک “شوک نهایی” ایجاد کند.
برخی دیگر هشدار داده اند که انجام این کار می تواند منجر به درگیری شود. به عنوان مثال، یک کشور از مهندسی زمین برای خنک کردن یک منطقه خاص استفاده کرد و در کشور دیگر مشکلاتی ایجاد کرد.
دکتر Janes Holtoth، مدرس ارشد زمین شناسی در دانشکده بهداشت و علوم زیستی در دانشگاه Teesside، در مصاحبه ای گفت: مهندسی خورشیدی به دنبال ارائه یک راه حل سریع برای خنک کردن موقت جو زمین تا غلظت دی اکسید کربن و متان، اصلی است. گازهای گلخانه ای در جو کاهش می یابد
ما می دانیم که خطر آسیب شدید زیست محیطی ناشی از شیوه های مهندسی زمین خورشیدی، مانند تزریق مقادیر زیادی از ترکیبات سولفوریک به جو، بسیار زیاد است.
در حالی که ممکن است برخی از اثرات خنک کننده به دست آید، تغییرات مصنوعی در دما همچنین می تواند منجر به توزیع مجدد بارش شود که به تنهایی الگوهای ایجاد شده توسط تغییرات آب و هوایی را معکوس نمی کند.
تغییرات در توزیع بارندگی بر اکوسیستم های زمینی و تولیدات کشاورزی نیز تأثیر می گذارد که در حال حاضر غیرقابل پیش بینی هستند.
با مدفوع نهنگ زمین را نجات دهید
اخیراً آزمایشی با استفاده از مدفوع نهنگ مصنوعی با هدف جذب دی اکسید کربن از جو به لطف فیتوپلانکتون انجام شد.
فیتوپلانکتون ها دی اکسید کربن را جذب می کنند و محققان امیدوارند که میزان CO2 جذب شده توسط اقیانوس ها را از 30 به 50 درصد افزایش دهند.
دی اکسید کربن یکی از 4 گاز گلخانه ای اصلی است که در تغییرات آب و هوایی نقش دارد. فیتوپلانکتون ها پس از تغذیه از دی اکسید کربن، اکسیژن آزاد می کنند.
پروفسور سر دیوید کینگ از دانشگاه کمبریج امیدوار است که این فناوری بتواند نیمی از گازهای گلخانه ای جهان را جذب کند.
جذب CO2 با استفاده از سنگ های خرد شده
از ویژگی جذب کربن توسط سنگ ها می توان برای حذف CO2 از جو در مقادیر زیاد استفاده کرد.
حذف دی اکسید کربن فرآیند حذف کربن از جو و مهمتر از آن، ذخیره دی اکسید کربن برای صدها یا هزاران سال است.
در یک تکنیک از فرسایش سنگ ها استفاده می شود که سالانه 1.1 گیگاتن دی اکسید کربن را از جو خارج می کند که معادل انتشار گازهای گلخانه ای از 239 میلیون خودرو است.