اختلال ارتباطی به این معناست که ما توانایی برقراری ارتباط موثر، گفتوگوی منطقی و اخلاقی در مورد مسائلی که بر ما تأثیر میگذارد و تبادلات اجتماعی برای غلبه بر بحرانها را نداریم. دقت کنید آیا مسئولین اصلی کشور ما توانایی این را دارند که کنار هم بنشینند، 4 ساعت بحث جدی کنند، به نتیجه برسند و بعد موارد توافق شده را اعلام کنند؟
محسن رنانی، استاد اقتصاد دانشگاه اصفهان، «اختلال ارتباطی» را یکی از مشکلات اساسی کشور می داند.
رنانی اشاره های سنگینی به این دارد که چگونه حوزه های علمی اقتصادی قادر به برگزاری نشست های علمی مشترک با یکدیگر نیستند و عدم ارتباط و نشست با مسئولان تنها به انتقاد از مسئولان در نشریات و روزنامه ها منجر شده است. وی از این پدیده به عنوان یک بیماری یاد می کند و می گوید: ما دچار بیماری هستیم که ابتدا روانشناسان و سپس جامعه شناسان آن را اختلال ارتباطی کشف کردند که باید آن را به حوزه اقتصادی هم تعمیم دهیم.