چرا برد پیت در فیلم هایش همیشه در حال خوردن است؟

برد پیت یکی از مشهورترین بازیگران هالیوود است. او برنده دو جایزه اسکار و ایفای نقش های به یاد ماندنی در فیلم های موفق در طول دوران حرفه ای خود است.

اگرچه پیت در نقش های مختلفی ظاهر شده است، اما یک ویژگی ثابت در بیشتر فیلم های او وجود دارد. پیت همیشه در بیش از 60 فیلم در حال خوردن چیزی است.

غذاهایی که برد پیت در فیلم ها می خورد از غذاهای ساده و معمولی مانند چیپس در فیلم “هفت” یا اسموتی در فیلم “بخوان و بسوزان” تا غذاهای خاص تری مانند بوقلمون در فیلم “تروی” یا حتی موش را شامل می شود. در فیلم «مصاحبه با خون آشام» متفاوت است.

به نظر می‌رسد پیت این عادت را از نقش‌های اولیه‌اش آغاز کرده است، مانند فیلم «طبقه برنده» در سال ۱۹۸۹، جایی که سیب و هات داگ می‌خورد. او همچنین در فیلم «جیرپوش جانی» در سال 1991 مشغول خوردن گوشت و مرغ سوخاری و لوبیا بود.

غذاهایی که پیت می خورد معمولاً با محیط و حال و هوای فیلم مطابقت دارد. مثلاً در فیلم «حرامزاده های لعنتی» که در فرانسه ساخته شده، باگت می خورد یا در فیلم «قتل جسی جیمز توسط رابرت فورد بزدل» در حال خوردن خورش گاو دیده می شود.

.

چیزی که همیشه ثابت مانده این است که پیت با خوردن کالری زیادی روی صفحه نمایش مشکلی ندارد.

این بازیگر دلایل مختلفی را بیان کرده است که چرا همیشه در فیلم ها مشغول غذا خوردن است. او در سال ۲۰۱۹ در جریان تبلیغات فیلم روزی روزگاری در هالیوود گفت:

من دوست دارم خودم را مشغول نگه دارم و همیشه چیزی می خورم.

اما این تنها دلیل نیست. او همچنین اشاره کرد که غذا خوردن به او کمک می کند شخصیت هایش را بهتر شکل دهد.

به عنوان مثال در فیلم «Ocean’s Eleven» که در سال 2001 ساخته شد، او در حال خوردن انواع غذاها مانند همبرگر، کوکتل میگو، سالاد میوه و بستنی دیده می شود.

پیت توضیح داد که چون شخصیت او در این فیلم همیشه در حال فرار بود، نمی توانست به درستی بنشیند و یک وعده غذایی کامل بخورد. بنابراین، همیشه باید در حال حرکت چیزی می خورد. به این ترتیب می توان به مخاطب نشان داد که این شخصیت سرش شلوغ است و زمانی برای خوردن غذا ندارد.

همچنین پیت با این کار حس واقعی تری به نقش های خود می دهد و با گنجاندن همین فعالیت کوچک در صحنه ها، بازی خود را باورپذیرتر می کند. او می تواند خلق و خوی شخصیت هایش را با نشان دادن نحوه غذا خوردن آنها نشان دهد. مثل زمانی که در فیلم «هفت سال در تبت» در شرایطی ناامید کننده پیشنهاد خوردن غذای سگ را داد.

اما این ظرافت‌ها و اصالت‌هایی که پیت در بازیگری‌اش نشان می‌دهد، تنها به تقویت بازیگری او کمک نمی‌کند.

یکی از طرفداران به این نکته اشاره کرد که فیلم هایی که در آن پیت بیش از 200 کالری روی صفحه می خورد، موفق تر هستند.

فیلم‌هایی مانند «Moneyball»، «Ocean’s Eleven»، «Meet Joe Black» و «Mr. and Mrs. Smith» که پیت در آن‌ها در چندین صحنه غذا می‌خورد، معمولاً در Rotten Tomatoes و IMDb رتبه‌بندی بالایی دارند و آنها میانگین داشتند. 143 میلیون دلار فروش داخلی

اگرچه این ممکن است فقط یک تصادف باشد، اما ارتباط جالبی است.