پتار، مانند بسیاری از زاغه های دیگر در جهان، شامل مسکن های غیررسمی و ناامن است که در حومه یک شهر بزرگ (در این مورد، کاراکاس) واقع شده است. این منطقه به ندرت از سیاست های محلی و ملی بهره می برد. در خلاء سیاسی، باندهای جنایتکار اقتصادهای محلی را برای تجارت غیرقانونی تحت کنترل خود درآورده اند.
پتار از مجموعه ای از ساختمان های آجری قرمز تشکیل شده است که یا رنگ خود را حفظ کرده اند یا با گچ رنگی پوشیده شده اند. سازه های بتنی به حفظ این ساختمان ها کمک می کند که در دامنه کوه های اطراف بلند شده اند. سقف ساختمان ها معمولاً از ورقه های فلزی و سایر مصالح موقتی است که نشان از ناپایداری و فقر در این شهر دارد.
پتار را می توان حومه کاراکاس در نظر گرفت زیرا خود به صدها محله تقسیم شده است. خیابان های باریک و بی نام، جایی برای بازدیدکنندگان باقی نمی گذارد و آن را به قلعه ای تسخیر ناپذیر تبدیل می کند.
پتار محل زندگی باندهای جنایتکار سازمان یافته است که دائماً با یکدیگر درگیر هستند.
