نورثروپ گرومن YF-23 یکی از پرنده های حاضر در مسابقات «جنگنده تاکتیکی پیشرفته» بود. این رقابت در نهایت منجر به توسعه و تولید نسل پنجم لاکهید مارتین F-22 Raptor شد که یکی از اسرارآمیزترین هواپیماهای عصر جت محسوب می شود.
به گزارش عصر ایران، بسیاری بر این باورند که YF-23 باید در این رقابت برنده می شد، اما ویژگی های منحصر به فرد این دو محصول که قرار بود در یک هواپیمای تولیدی مورد استفاده قرار گیرد، اغلب مطرح می شود.
YF-23 از بالا
امروز نگاهی به F-23A Black Widow II خواهیم داشت که قرار بود نسخه تولیدی جنگنده YF-23 باشد.
برای زنده کردن F-23A، وب سایت Warzone با هنرمند هوافضا Adam Birch همکاری کرد. Birch با استفاده از منابع مختلف، مجموعه ای از رندرهای چشمگیر را در طول پنج ماه ایجاد کرد که نشان می دهد هواپیما چه شکلی می توانست داشته باشد.
هواپیمای متفاوت از نسخه نمایشی YF-23
جنگنده F-23E می تواند تفاوت های قابل توجهی با نسخه آزمایشی YF-23 داشته باشد. این هواپیما دارای بدنه بلندتر و بهتری با ناسل های پیشران ذوزنقه ای شکل بود که به طور یکپارچه تر در بدنه ادغام شده بودند. موتورها به هم نزدیکتر بودند و کمی به سمت داخل زاویه داشتند. بدون معکوسکنندههای رانش، نصب یک نازل فلپ کارآمدتر و مخفیتر امکانپذیر بود و خروجیهای صاف اگزوز با پوششهای مقاوم در برابر حرارت بهروزرسانی شده بودند.
دماغه F-23E برای قرار دادن یک رادار قدرتمند آرایه اسکن الکترونیکی فعال تغییر شکل داده شد و ورودی ها کاملاً دوباره طراحی شدند. یک پیکربندی ورودی اولتراسونیک بدون انحراف مشابه آنچه در جنگندههای لاکهید مارتین F-35 و Chengdu G-20 دیده میشود، استفاده شد. لبه ورودی ها دندانه دار بود که نه تنها ظاهر تهاجمی تری به جنگنده می بخشید، بلکه ویژگی های رادارگریزی و پنهان کاری آن را نیز افزایش می داد.
دم F-23 با حذف موارد اضافی ساده شد. ظرفیت حمل تسلیحات این جنگنده با دو موشک M-9 Sidewinder در قسمت جلویی سلاح و چهار تا پنج موشک M-120 در قسمت عقب افزایش یافت. F-23E همچنین به لطف عمق بیشتر محفظه تسلیحات عقب خود قادر به حمل طیف وسیع تری از مهمات هوا به سطح بود.
سایر تغییرات YF-23 برای تبدیل شدن به F-23E شامل تغییر محل درگاه سوخت از خط مرکزی به شانه بالایی بال چپ، تقویت ارابه فرود و قسمت شکم با زاویه کمتر تیز است.
میراث
به طور کلی جنگنده F-23 نسبت به YF-23 هواپیمای پیشرفته و توانمندتری بود. احتمالاً حتی عملکرد سینماتیک و سطح مقطع راداری بهتری نسبت به رقیب خود داشت. با این حال، همانطور که در تصویر زیر مشاهده می شود، F-23E به یک هواپیمای بزرگتر از F-22 تبدیل می شود.
YF-23 (بالا) و YF-22 (پایین) در یک پرواز آزمایشی
به گفته آدام برچ، مدل F-23E حاصل ساعت ها تحقیق، تخیل، بن بست ها، ناامیدی ها، اصلاحات، شروع و راه اندازی مجدد است.
آدام برچ برای زنده کردن F-23E Black Widow 2 از تجربیات خود به عنوان یک مهندس هوافضا، مورخ آماتور، خلبان و هواشناس استفاده کرده است.
YF-23 در موزه نیروی هوایی ایالات متحده
وی تا حد امکان به منابع مرجع از جمله طرح های اولیه برای ارائه نمونه پیش تولید F-23E وفادار بوده است. مانند تمام پروژه های “چه می شد اگر”، سوالات زیادی در مورد جزئیات کوچک طراحی نهایی وجود دارد که ممکن است هرگز پاسخ داده نشود. اما باز هم باید توجه داشت که آدام برچ یک اثر هنری را بر اساس تخیل خود خلق نکرده است و این یک درک واقعی از آنچه قرار بوده است باشد.
ممکن است F-23E هرگز پرواز نکرده باشد، اما اکنون به لطف هنرمندانی مانند آدام برچ، می توانیم نگاهی اجمالی به این جنگنده جالب داشته باشیم.
