90 اثر در نوزدهمین دوره حراج هنر کلاسیک و مدرن ایران به حراج گذاشته می شود. در این حراج تابلویی بدون عنوان از مجموعه درختان سهراب سپهری با برآوردی بین 20 تا 22 میلیارد تومان عرضه می شود که بزرگترین شانس رکوردشکنی در تاریخ هنر ایران است.
سهراب سپهری پس از مرگش در جهان به دو بخش تقسیم شده است. سهراب شاعر و سهراب نقاش! دهه 70 و 80 در انحصار سهراب شاعر بود و از دهه 90 به بعد این سهراب نقاش است که بر این عرصه مسلط است. یک طرف سهراب نقاش میلیاردی که روحش حتی از فیگورهای نجومی آثارش خبر ندارد و از طرف دیگر سهراب شاعر که هنوز پای درختی در لبه نهر کوچکی نشسته است. با یک سبد پلاستیکی در مقابلش و یک لیوان چای در دستانش و زندگی مدرن را به ریشه های عرفان شرقی گره می زند. احتمالاً نسل های امروز از سهراب بیشتر به عنوان یک نقاشی میلیاردی یاد خواهند کرد. شاعر عرفانی نیست. اشتباه هم نیست. در عصر شبکه های اجتماعی که تصویر بیش از هر چیز در مرکز توجه است، طبیعی است که بر خلاف دو سه دهه پیش، بیان بصری سهراب بیش از بیان کلامی او قابل قبول باشد.
نقاشیهای این شاعر بزرگ معاصر در بیش از یک دهه گذشته بارها در حراجهای بزرگ ایران رکورددار فروش بوده است. در سال 1392 دو تابلوی او به قیمت یک میلیارد و هشتصد میلیون تومان فروخته شد و تعجب رسانه ها، کارشناسان و مردم عادی را برانگیخت. در سال 1394 دو تابلوی دیگر از مجموعه تنه درختان او به ترتیب با بالاترین قیمت پیشنهادی 3 میلیارد تومان و 1 میلیارد و 550 میلیون تومان در حراج تهران فروخته شد.