کن از معدود مناطقی است که از قدیم الایام دارای درختان انجیر فراوان بوده است و مردم پایتخت در تابستان که انجیر می رسید برای چشیدن انجیر تازه این منطقه قبل از رسیدن خرمالو به باغ های کن می رفتند. اطراف «قلعه ایرمونی» جایی است که درختان انجیر زیادی در آن وجود داشت، اما بخش قابل توجهی از این درختان در بزرگراه شهید همت قرار داشت و بخشی دیگر به دلیل توسعه محله کن و افزایش ساخت و سازها از بین رفت. اما هنوز چند درخت در خانه های منطقه 5 و 22 تهران باقی مانده که یادگار آن دوران است.
یوسف آباد یکی دیگر از محله های قدیمی تهران است که در قدیم دارای باغ های سرسبز و مملو از میوه بود و در بیشتر این باغ ها درختان انجیر یافت می شد. انجیرهای یوسف آباد بسیار معروف بودند و بسیاری این محله را مرکز اصلی برداشت انجیر در فصل تابستان می دانستند.
چیدن انجیر از باغ های یوسف آباد یکی از سنت های دربار قاجار بود. چنانکه برخی منابع مکتوب تاریخی آورده اند که ناصرالدین شاه تابستان ها به یوسف آباد می رفت و برای او انجیر نوراس می خریدند. در این سفر یک روزه بسیاری از درباریان و خادمان ناصرالدین شاه او را همراهی می کردند و می گویند پس از رفتن آنها میوه ای بر درختان انجیر یوسف آباد باقی نمانده است.
کیفیت انجیر این منطقه بی دلیل نبود. در دوره قاجاریه یوسف آباد دارای سه قنات پر آب بوده که همگی به باغ های این منطقه به ویژه باغ های مستوفی الممالک سرازیر می شده و علاوه بر انجیر و انار و انگور این منطقه نیز بوده است. معروف
وقتی صحبت از درختان انجیر تهران می شود، نمی توان به راحتی از کنار باغ های سرسبز و معروف شمیران در دوره قاجار گذشت. شمیران گیلاس های معروفی داشته و برخی قدیمی ها ادعا می کنند بهترین گیلاس ایران در باغ های این منطقه برداشت می شده است، اما انجیر نیز از میوه های محبوب بوده و اغلب باغ های تجریش در دوره ناصری پر از درختان انجیر بوده که با با گذشت زمان و در اثر تغییرات آب و هوا از بین می رود.
در کتاب «جغرافیای تاریخی شمیران» نیز آمده است که در این منطقه انواع انجیر از جمله صیفی جات، جومی، زرچه، سیاهک، یزدی و بیدانه برداشت می شد که انجیر تابستانی مشتریان پرو و پاکستانی بود.