زمین و بقیه سیارات صخرهای درونی منظومه شمسی محصول تعداد بیشماری سیارات کوچک (ریگها و غبار کیهانی اولیه) هستند که بیش از 4 میلیارد سال پیش در کنار هم قرار گرفتند. اکنون، یک تجزیه و تحلیل جدید نشان می دهد که آن سیارک ها قبلاً حاوی آب بودند.
به گزارش فارس، محققان نمونه هایی از شهاب سنگ هایی را آزمایش کردند که به گفته آنها عمرشان به اندازه سیارات کوچک است. با انجام این کار، آنها آثاری از واکنش های شیمیایی را یافتند که در حضور آب رخ می دهد.
امروزه هیچ آبی در این نمونهها یافت نمیشود، اما دانشمندان هنوز هم میتوانند ردپایی از آب موجود در گذشته را ردیابی کنند.
اگر آب در حضور عناصر دیگر باشد، با گذشت زمان، اتمهای اکسیژن مولکولهای آب از هم جدا شده و به همان عناصر میپیوندند. به عنوان مثال، آب و آهن اکسید آهن تولید می کنند. این ماده ای است که سطح مریخ را زنگ زده است.
با این حال، حتی آن اکسید آهن هم اکنون مدت هاست در شهاب سنگ ها از بین رفته است، اما زمانی که این اتفاق افتاد، مقدار کمی از آهن شهاب سنگ را از بین برد. بنابراین، دانشمندان می توانند با اندازه گیری سطح آهن موجود در یک شهاب سنگ در مقایسه با سایر عناصر موجود در سنگ فضایی، وجود آب را آزمایش کنند.
محققان انتظار داشتند به اندازه نیکل و کبالت آهن پیدا کنند. اما در عوض، مقدار زیادی آهن از دست رفته پیدا کردند که نشان دهنده وجود اکسیژن و در نتیجه آب است. به طور خلاصه، آنها به این نتیجه رسیدند که مواد خام تشکیل دهنده منظومه شمسی داخلی احتمالاً از آب تشکیل شده است.
پل آسیمو، زمینشناس و ژئوشیمیدان موسسه فناوری کالیفرنیا، در بیانیهای گفت: «تفاوت بین آنچه در شهابسنگهای درونی منظومه شمسی اندازهگیری کردیم و آنچه انتظار داشتیم، حدود 10000 برابر بیشتر از فعالیت اکسیژن را نشان میدهد.»
اگر هیدروژن و اکسیژن آب در این سنگ ها وجود داشته باشد، به خوبی نشان می دهد که عناصر دیگری (کربن و نیتروژن که برای حیات حیاتی هستند) نیز در ابتدا وجود داشته اند.