استاد «محمد فارسی» از چهره های برجسته و تأثیرگذار در عرصه شعر گیلکی، متولد سال 1318 در روستای شیجان از توابع خمام بود.
وی پس از سال ها فعالیت در آموزش و پرورش کشور و خدمت در آموزش و پرورش استان گیلان، به عنوان معلم بازنشسته شد و بخش قابل توجهی از زندگی خود را وقف آموزش و پرورش نسل های مختلف کرد.
این شاعر فقید علاوه بر فعالیت های آموزشی، در عرصه ادبیات نیز حضور مستمر و تأثیرگذاری داشت و با سرودن اشعاری به زبان های گیلکی و فارسی، نقش بسزایی در حفظ و گسترش ادبیات بومی داشت.
فارسی را یکی از مبتکران و پیشگامان شعر گیلکی میدانند که مضامین بومی را در قالبهای ادبی معاصر با نگاهی نو بازآفرینی کرد.
از جمله آثار منتشر شده او می توان به مجموعه شعر «نسیم نرم آواز» اشاره کرد که در سال ۱۳۷۵ منتشر شد و مورد توجه علاقه مندان به ادبیات محلی قرار گرفت.
این اثر نمونه ای از تلاش او در پیوند سنت و مدرنیته در شعر گیلکی است.
درگذشت این شاعر پیشکسوت ضایعه ای برای جامعه ادبی کشور به ویژه اهالی فرهنگ و هنر استان گیلان محسوب می شود. شخصیتی که با تعهد فرهنگی و نگاه هنری خود سهمی ماندگار در اعتلای ادبیات بومی برجای گذاشت.