در این چند سالی که از دوران طلایی تلویزیون می گذرد، وضعیت مخاطبان رادیو و تلویزیون تعریف نشده است، نه تنها مخاطبان، حتی برنامه سازان و چهره های هنری نیز تمایل چندانی برای همکاری با صدا و سیما ندارند.
فروردین ماه امسال بود که پیمان جبلی از آسیب رساندن به صدا و سیما خبر داد و سپس چشم انداز خود را برای بازگشت این مجموعه عظیم رسانه ای به دوران طلایی اش اعلام کرد. آنچه از آن به عنوان «عصر طلایی» تلویزیون یاد می شود، البته متناقض و چندوجهی است.
رادیو در دهه هفتاد و حتی هشتاد در اوج محبوبیت بود. برنامه نویسان جوان و متخصص در کنار برنامه نویسان باسابقه و با تجربه، هادی آنتن را تقویت کرده بودند. در کنار این ویژگی مهم، انحصار صدا و سیما نیز برگ برنده آن سال ها بود. شاید تنها رقیب ضعیف، بی کیفیت و گران تلویزیون، دستگاه تصویری بود که اساساً هیچ رقابتی با تلویزیون نداشت و در کنار فیل فانتزی بود! در دهه هفتاد و هشتاد تلویزیون مرکز خانه های مردم بود. خانواده ها دور جعبه جادو می نشستند و جادوی برنامه های جذاب آن سال ها را تماشا می کردند! زمانی که برنامه های تلویزیونی بار ترافیک خیابانی، مصرف انرژی و حتی آمار دزدی و جنایت را کاهش داد. به گزارش پیمان جبلی دوران طلایی تلویزیون.