ماه شعبان از معدود ماه های قمری است که روزهای پایانی آن به ویژه سه روز آخر آن اعمال و فضیلت های فراوانی دارد.
هر شب که می گذرد، هلال ماه شعبان کوچکتر و کوچکتر می شود و نوید رسیدن ماه مبارک رمضان را می دهد. ماهی که نفس کشیدن در آن تسبیح است و خوابیدن در آن عبادت است، اما ما چقدر آماده درک ماه ضیافت الهی هستیم، سوالی است که هرکسی می تواند از خود بپرسد و با اینکه در آخرین روزهای ماه شعبان هستیم. هنوز امکان جبران گذشته وجود دارد. تا با دلی پاک وارد ماه میهمانی خدا شویم.
برخی از بندگان خدا قبل از فرا رسیدن ماه مبارک رمضان از خانواده و دوستان و همسایگان خود حلال می خواهند و برخی سال مالی خود یعنی خمس را در روزهای پایانی شعبان قرار می دهند تا از حقوق مردم و حقوق مردم برخوردار نباشند. خدایا به آنها تعدی نکن. با فرا رسیدن ماه رجب عده ای خود را برای ضیافت خدا در ماه رمضان آماده می کنند و با روزه و عبادت مقدمات ورود به ماه ضیافت الهی را فراهم می کنند اما کسانی که از امور دنیوی غفلت می ورزند و مشکلات زندگی . به دستور امام رضا (علیه السلام) عمل می کنند و در هفته آخر ماه شعبان این دعا را زمزمه می کنند: «اللَّهُمَّ أَغْفِرُ عَلَیْهِ مِنْ بَقْرِهِ». خداوند! اگر در این روزهایی که از ماه شعبان می گذرد مرا نبخشیده ای، مرا ببخش و در این روزهای باقی مانده مرا ببخش.