به گزارش خبرگرافی، این صحنه پس از گل امباپه در دیدار فرانسه و سوئد در مرحله حذفی رخ داد. زمانی که او پس از بازکردن دروازه حریف مستقیم به سمت نیمکت رفت و در آغوش دیدیه دشان قرار گرفت. این حرکت به سرعت به یکی از تصاویر احساسی این بازی تبدیل شد و بازتاب گسترده ای در رسانه های ورزشی داشت.
اهمیت این لحظه زمانی دوچندان شد که دشان دوران سختی را پشت سر گذاشته بود و برای شرکت در مراسم خاکسپاری مادرش از تیم دور بود. بازگشت او به اردو و واکنش احساسی بازیکنان نشان از جو حمایتی از تیم ملی فرانسه داشت. فضایی که امباپه در مرکز آن قرار دارد.
بعد از گل سایر بازیکنان به صورت خودجوش به سمت دشان رفتند و او را در آغوش گرفتند. صحنه ای که بسیاری از تحلیلگران آن را نشانه همبستگی عمیق درون تیم توصیف کردند.
امباپه در سال های اخیر نقش خود را از یک ستاره گلزن صرف به یک رهبر در داخل و خارج از زمین تغییر داده است. او نه تنها در زمین با گل ها و پاس های قاطع تاثیرگذار است، بلکه به عنوان یک چهره الهام بخش در رختکن نیز شناخته می شود. عملکرد او در این رقابت ها نشان می دهد که او مسئولیت هدایت تیم را فراتر از وظایف یک بازیکن معمولی پذیرفته است.
دیدیه دشان نیز بارها از بلوغ فکری و حرفه ای کاپیتان خود تمجید کرده است. او معتقد است امباپه نه تنها از نظر فنی بهترین بازیکن تیم است، بلکه از نظر روحی نیز توانسته نقش یک رهبر واقعی را ایفا کند. دشان تاکید کرد که تصویری که گاهی از امباپه در خارج از تیم ترسیم می شود با واقعیت درون تیم متفاوت است.
از سوی دیگر امباپه پس از پایان بازی تاکید کرد که روحیه تیمی و حمایت متقابل اساس موفقیت فرانسه در رقابت های بزرگ است. وی در واکنش به شرایط شخصی دشان گفت که “هیچکس در این تیم تنها نمی ماند” و همه اعضا از سرمربی خود حمایت می کنند.
کارشناسان فوتبال معتقدند رابطه این دو یادآور پیوند تاریخی مربی و کاپیتان در نسل طلایی فرانسه در سال 1998 است. الگویی که حالا در قالبی جدید بین دشان و امباپه تکرار شده است.