اگر همزمان با انتشار این مطلب یعنی صبح جمعه در حال خواندن این مطلب هستید، شاید به یاد داشته باشید که سال ها پیش رادیو برنامه جذابی در این زمان داشت که از ویژگی های آن صداهای بی نظیر بود، زنده باد منوچهر نوذری، عزت الله مقبلی. شهلا ناظریان. فرهنگ مهرپرور، حسین عرفانی و… از آن گروه و آن دوره با شکوه رادیو، آن قدر آدمی باقی نمانده است که بتوان از آنها تقدیر کرد. اصغر سمسارزاده از آن صداهایی است که به طنز معروف است و چهار نسل با صدای او چیزی از دوران کودکی و جوانی خود را به یاد می آورند.
نام اصغر سمسارزاده در رادیو به شهرت نرسید، زیرا قبل از انقلاب نام او با سریال های تلویزیونی – که اولین تجربه های تلویزیون ملی بود – بر سر زبان ها افتاد. به طوری که نسلی از مردمی که آن زمان تلویزیون داشتند، او را با نام شخصیتی که بازی می کرد، یعنی «اصغر طرقا» می شناختند.
نام او با کمدی گره خورده است. اما کارش را در تئاتر با شاهین سرکیسیان آغاز کرد و سپس به گروه «مردم» داود رشیدی پیوست و با بازی در نمایشنامه های دکتر غلامحسین ساعدی از جمله «دیکته» و «زاویه» به اوج خود رسید. او تئاتر را با نمایش جریان نو و روشنفکری ایران آغاز کرد و در این راه به سینمای موج نو راه یافت و در مستر هالو برای داریوش مهرجویی بازی کرد.