چیزی که ممکن است در حین یا پس از بارش برف تازه توجه شما را جلب کند، آرامش و سکوتی است که محیط را احاطه کرده است. اما چرا این اتفاق می افتد؟ این به خواص فیزیکی دانه های برف مربوط می شود.
بر خلاف قطرات باران، دانه های برف در ساختار کریستالی شش ضلعی خود فضای باز دارند. این فضای باز به عنوان یک بافر صدا عمل می کند و به کاهش نویز کمک می کند.
صدا به صورت امواج حرکت می کند و برای انتقال، مولکول های جامد، مایعات یا گازها باید ارتعاش داشته باشند. صدا همچنین در شرایط گرمتر سریعتر حرکت می کند، بنابراین دمای هوا به کاهش یا افزایش سرعت امواج کمک می کند و آنچه شنیده می شود تغییر می کند.
اگر موانعی بر سر راه باشد، به عنوان جاذب صدا عمل می کنند و شنیده ها را کاهش می دهند. دانه های برف تازه نیز همین کار را می کنند.
با ذوب شدن برف و تغییر شکل، صداها دوباره تغییر می کنند. هنگامی که برف ذوب می شود، فضای بین هر کریستال و همچنین خاصیت بافری آن کاهش می یابد و سکوت برف تازه از بین می رود. در واقع، اگر برف به یخ تبدیل شود، می تواند صداها را بلندتر کند، زیرا به جای جذب امواج صوتی، آنها را منعکس می کند. در این حالت صداها با وضوح بیشتری شنیده می شوند و می توانند مسافت بیشتری را طی کنند.