ممکن است احتمال اینکه کسی در اثر سقوط یک تکه زباله فضایی از آسمان بمیرد، خندهدار به نظر میرسد. جدای از این، تاکنون هیچ فردی بر اثر چنین حادثه ای جان خود را از دست نداده است، البته نمونه هایی از صدمات جسمی و خسارات مالی بر اثر چنین حادثه ای وجود داشته است.
به گزارش روزیاتو، اما با توجه به افزایش روزانه تعداد ماهوارهها، موشکها و کاوشگرهایی که به فضا ارسال میشوند، آیا باید این ریسک را جدیتر بگیریم؟
مطالعه جدیدی در مجله Nature Astronomy منتشر شده است که در آن احتمال سقوط اجزای یک موشک در 10 سال آینده تخمین زده شده است.
هر روز و هر دقیقه، ما با زبالههایی از فضا مواجه میشویم که تقریباً از آن بیاطلاع هستیم. ذرات میکروسکوپی سیارک ها و شهاب سنگ ها از جو زمین عبور می کنند و بدون اینکه کسی متوجه شود روی زمین فرود می آیند. در مجموع، سالانه نزدیک به 40000 تن زباله روی کره زمین می ریزد.
اگرچه این مشکلی برای ما روی زمین نیست، اما چنین زباله هایی می توانند به فضاپیماها آسیب برسانند، همانطور که زمانی برای تلسکوپ جیمز وب صدمه زد. گاهی اوقات نمونه بزرگتری مانند شهاب سنگ از راه می رسد و هر 100 سال یک بار ممکن است یک جسم چند ده متری از جو زمین عبور کند و سوراخی در سطح زمین ایجاد کند.
اجسامی که اندازه آنها به کیلومتر می رسد، اگر به سطح زمین برسند، می توانند باعث خسارات جانی و مالی شوند، مانند آنچه برای دایناسورها اتفاق افتاد. اینها نمونه هایی از زباله های فضایی طبیعی هستند که حرکت خودکار آنها به سمت زمین غیرقابل پیش بینی و پراکنده در فضا است.
با این حال، دانشمندان در یک مطالعه جدید به بررسی حرکت خودکار زبالههای فضایی ساخته دست بشر پرداختند.
این دانشمندان با مدلسازی ریاضی انحرافات و چرخش اجزای موشک در فضا و تراکم جمعیت زیر آنها و با استفاده از دادههای ماهوارهای بهدستآمده در 30 سال گذشته، محل فرود بقایای موشکها و سایر اجزای زبالههای فضایی را تخمین زدند. آنها روی این سیاره سقوط می کنند. آنها پرداخت کردند.
آنها دریافتند که خطر بازگشت زباله در دهه آینده اندک، اما قابل توجه است. اما این احتمال در عرض های جغرافیایی جنوبی بیشتر از عرض های شمالی است.
بر اساس برآوردهای این تحقیق، احتمال سقوط قطعات یک موشک در شهرهای جاکارتا در اندونزی، داکا در بنگلادش یا لاگوس در نیجریه تقریباً 3 برابر بیشتر از شهرهای نیویورک در آمریکا، پکن در چین یا مسکو در روسیه
محققان احتمال وقوع یک حادثه – تهدیدی برای زندگی انسان – را در یک دهه آینده در نتیجه بازگشت خودکار موشک ها محاسبه کردند. با فرض اینکه هر تصادف زباله های مرگبار را در منطقه ای به وسعت 10 متر مربع پخش می کند، آنها به طور متوسط 10 درصد احتمال وقوع یک یا چند حادثه از این قبیل را در دهه آینده پیدا کردند.
تا به امروز، این احتمال که زباله های فضایی از ماهواره ها و موشک ها می توانند به سطح زمین (یا ترافیک هوایی در جو زمین) آسیب برسانند، ناچیز در نظر گرفته شده است.
بیشتر تحقیقات روی چنین زباله های فضایی بر روی تهدید ناشی از ماهواره های از کار افتاده در مدار زمین متمرکز شده است که ممکن است عملکرد ماهواره های فعال را مختل کند. وجود سوخت و باتری های استفاده نشده نیز منجر به انفجار در مدار زمین می شود که می تواند زباله های بیشتری تولید کند.
اما با توجه به افزایش تعداد موشک های ارسالی به فضا و اقدامات دولت ها و شرکت های خصوصی، احتمال افزایش تصادفات چه در فضا و چه در زمین بسیار زیاد است، مانند حادثه سقوط بقایای موشک چینی که قبلا اتفاق افتاده بود.
تحقیقات جدید می گوید که 10 درصد احتمال ذکر شده یک تخمین محافظه کارانه بوده است.