مستند اخیر «نانت برستین» داستان نیمه اول زندگی الیزابت تیلور را روایت می کند. نانت برشتاین پیش از این مستندی درباره زندگی هیلاری کلینتون ساخته بود.
ماده اولیه مستند تیلور نوارهایی است که اخیراً در آرشیو روزنامه نگار ریچارد مریمن یافت شده است. این نوارها حاوی 40 ساعت مصاحبه صوتی مریمن با تیلور است که به عنوان تحقیق برای یک کتاب ضبط شده است. مریمن این مصاحبه ها را در سال 1964 انجام داد. زمانی که تیلور 32 ساله بود و در اوج شهرت و بدنامی بود. او در آن سال ها اکران «کلئوپاترا» پرهزینه ترین فیلم آن زمان را پشت سر گذاشته بود.
رابطه تیلور با همبازی اش «ریچارد برتون» در فیلم کلئوپاترا یکی از داستان های پر صحبت هالیوود است که تمام رسانه ها و پاپاراتزی های آن زمان را درگیر خود کرده است. حتی می توان ادعا کرد که دوران پاپاراتزی ها از زمان زندگی این بازیگر آغاز شد.
تصمیمات جسورانه الیزابت باعث شد که حتی پاپ نیز به رابطه پر سر و صدا تیلور و ریچارد واکنش نشان دهد. ایتالیایی های متعصب او را به مرگ تهدید کردند، اما در نهایت از زیبایی او ترسیدند و او را بخشیدند. داستان زندگی تیلور آنقدر فراز و نشیب دارد که ده ها فیلم مستند نمی توانند رازها و پیچیدگی های زندگی او را کشف کنند. زندگی این سوپراستار بیش از هر داستان هالیوودی هالیوودی است.
تیلور در دوازده سالگی وارد صنعت سینمای هالیوود شد و خیلی زود تبدیل به یک ستاره پولساز شد که باید نقش زنان کامل و زیبا را بازی می کرد. در حالی که او کودکی با اراده بود که همیشه در برنامه حضور داشت. حتی فیلمنامه زندگی واقعی تیلور توسط شرکت نوشته شده بود و او باید کاری را که آنها می خواستند انجام می داد.
مرزهای روان تیلور به دلیل نداشتن زندگی عادی به هم ریخت. او هرگز نتوانست یک زندگی عادی را تجربه کند و حتی ازدواج های متعدد او فقط به خاطر عشق او به پوشیدن لباس عروس و مراسم بود.
الیزابت تیلور به دلیل ازدواج های متعددش همیشه در تیتر اخبار بود و به نظر می رسید کسی است که می تواند برای رسانه ها اخبار تولید کند.
در واقع او یکی از اولین سلبریتی هایی بود که مورد توجه رسانه های زرد قرار گرفت. عکاسان ساعتها جلوی در خانهاش میماندند و هر پلان او میتوانست فروش فیلمهایش را تضمین کند. این محور فیلم مستند نوارهای گمشده است. روایت زندگی تیلور از زبان خودش از زمان ورودش به سینما تا معروف ترین ازدواجش. یعنی ازدواج با ریچارد برتون.
دهه های باقی مانده از زندگی او پس از پایان نوار در چند دقیقه آخر فیلم فشرده می شود. بنابراین از درگیری تیلور با اعتیاد و پذیرش وی در کلینیک ترک اعتیاد کلینیک بتی فورد خبری نیست. نوارها این بخش از زندگی او را پوشش نمی دهند.
ازدواج های بعدی تیلور، سفرهای او، دوستی او با مایکل جکسون، و فعالیت های دلسوزانه او برای تحقیقات ایدز، در روزهایی که این بیماری هنوز به عنوان یک ننگ وحشتناک شناخته می شد، بخش های دیگری از زندگی تیلور است که در روایت نانت برستین گنجانده نشده است. نمی توان مستند کرد. اطلاعات کاملی در مورد زندگی تیلور بدهید. دانستن اطلاعات کامل زندگی تیلور کافی نیست. همچنین خلق و خوی آشفته، خودخواهی رفتاری او که توسط رسانه های زمانه اغراق شده بود، در نوارهای گمشده بررسی نمی شود.
نانت برستاین صدای تازه یافته تیلور-مریمن را با تصاویر آرشیوی ترکیب می کند تا پرتره ای از بورلی هیلز و هالیوود دهه 1940 و 50 خلق کند. رویدادهای تبلیغاتی، فیلمها، عکسهای فوری خانوادگی، و بریدههای روزنامه و مجله مواد اولیه اولیه مستند هستند.
صحنه هایی از زندگی تیلور با دوستان نزدیکش رودی مک داو، مونتگومری کلیفت و جیمز دین سر صحنه فیلم Lifetime نمایشی بود که توسط مترو گلدنمر برای تحت تاثیر قرار دادن تماشاگران و افزایش فروش فیلم برگزار شد. حتی قرار ملاقات ها و ارتباطات تیلور توسط شرکت تنظیم می شد. در این فایل صوتی، تیلور اعتراف میکند که از اینکه با او مانند یک عروسک رفتار میشود ناراحت بود و نمیخواست فقط یک ستاره بیمغز باشد. او علیه این تصویر شورش کرد و پس از ازدواج با ریچارد راه دیگری را در پیش گرفت.
در چه کسی از ویرجینیا وولف می ترسد؟ او زمانی که تنها 32 سال داشت بازی کرد، اما نقش یک زن 50 ساله را بازی کرد تا از زیبایی او فاصله بگیرد. چنین تصمیماتی باعث شد تا استعداد او به عنوان یک بازیگر مورد قبول اهالی سینما قرار گیرد.
مستند The Lost Tapes با بیان داستان از زبان خود تیلور سعی دارد برخی از اغراق ها و شایعاتی که در مورد تیلور منتشر شده را تغییر دهد. به عنوان مثال، این مستند نشان می دهد که چگونه رسانه ها با اغراق در برخی از رفتارهای خودخواهانه تیلور، تصویری اغراق آمیز از او به عنوان یک زن خودشیفته و بی رحم ارائه کردند.
الیزابت تیلور زنی پیچیده و چندوجهی بود که زندگی اش پر از فراز و نشیب بود. مستند Lost Tapes با ارائه تصویری صمیمی و صادقانه از این ستاره افسانه ای به کاوش عمیق تر در شخصیت کمک می کند. این مستند نشان می دهد که تیلور نه تنها یک نماد زیبایی بود، بلکه یک زن قوی و مستقل بود که برای شکستن قید جامعه و صنعت فیلم تلاش می کرد.