صخرهتراشی بهرام دوم در روستای سراب بهرام در سه کیلومتری نورآباد ممسنی قرار دارد. این اثر در تاریخ ۲۱ اسفند ۱۳۱۵ به شماره ۲۷۸ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
با توجه به تصاویر منتشر شده در بخشی از این تابلو آثار ترقه یا مواد محترقه به چشم می خورد. این بنای تاریخی از جمله آثار تاریخی است که نگهبان ندارد.
میراث خبر با اعلام جزئیات خسارت این بنای تاریخی نوشت: عدم حفاظت و حفاظت مناسب از بناهای تاریخی فاجعه دیگری را رقم زده است. این بار هدفی برجسته است که سند محکمی در تاریخ ایران محسوب می شود. به نظر می رسد این بنا نیز قربانی چهارشنبه سوری بوده است که بسیاری از آثار تاریخی ایران از جمله گنجنامه دچار آن شده است.
کارشناسان و کارشناسان میراث فرهنگی خواهان مرمت سریع این اثر هستند.
حسین فیضی، دکترای باستان شناسی و پژوهشگر دوره ساسانی
بازدید میدانی از نقش برجسته بهرام دوم، یکی از مهمترین نقش های برجسته ایران، نشان می دهد که خطرات زیادی آن را تهدید می کند و هیچ گونه اقدام حفاظتی متناسب با اهمیت این تصویر انجام نمی شود.
در جدیدترین آسیب به نقش برجسته، آثاری از مواد منفجره (ترقه) روی تاج بهرام دوم دیده می شود. احتمالا این اتفاق ناخوشایند در جشن چهاربانسوری رخ داده است.
صخرهتراشی بهرام دوم در روستای سراب بهرام در سه کیلومتری نورآباد ممسنی قرار دارد. این اثر در تاریخ ۲۱ اسفند ۱۳۱۵ به شماره ۲۷۸ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
جزئیات این تصویر حضور درباریان را در کنار پنجمین امپراتور ساسانی بهرام دوم نشان می دهد. بهرام دوم بر تخت نشسته و از جلو به صورت تمام تصویر شده است، تاج روی سرش با تاج های روی سکه هایش کاملاً مطابقت دارد. تاج او که از دو بال پرنده شکاری تشکیل شده است، نماد ایزد بهرام (ورترغانا)، ایزد پیروزی در آیین زرتشتی است که گوی بزرگی بر روی دو بال دارد.
در این نگاره در سمت چپ شاهنشاه ساسانی دو پیکر حک شده است. نفر اول کاملا آشناست و به خاطر رد قیچی روی کلاهش مشخص است که باید موبد کرتیر مخوف (کردیر) نگهبان روح و روان بهرام دوم باشد. نفر دوم بر اساس علامت مخصوص روی کلاه خود، بایر پاپک بیدخش است که در دوره بهرام بهرام و بعد از شاهنشاه و موبد کارتیر قدرتمندترین فرد دربار ساسانیان بود. در سمت راست امپراتور، تصاویر دو نفر دیگر حک شده بود که به دلیل عدم وجود علامت خاصی روی کلاه خود نمی توان هویت آنها را به طور قطعی مشخص کرد، اما می توان حدس زد که یکی از آنها “ووهونم” باشد و دیگری «اردشیر قاران» از یاران بهرام دوم. بودن
با این توضیح کوتاه، اهمیت فراوان این اثر بی نظیر از دوره ساسانی به وضوح مشخص می شود. امید است مسئولان نسبت به صیانت از این اثر اقدام جدی انجام دهند.