سیروس ابراهیم زاده بازیگر قدیمی سینما، تئاتر و تلویزیون که با لحن و بیان شیوای خود نقش های ماندگاری را در خاطره ها به ثبت رسانده، سی ام شهریورماه در آمریکا دار فانی را وداع گفت و پس از پیگیری و انجام اقداماتی برای استراحت در وطن، پیکرش چند روز پیش وارد ایران شد.
سیروس ابراهیم زاده حدود یک ماه پس از درگذشتش با حضور خانواده و جمعی از همکاران و دوستانش راهی آخرین آرامگاه خود شد.
سیروس ابراهیم زاده بازیگر قدیمی سینما، تئاتر و تلویزیون که با لحن و بیان شیوای خود نقش های ماندگاری را در خاطره ها به ثبت رسانده، سی ام شهریورماه در آمریکا دار فانی را وداع گفت و پس از پیگیری و انجام اقداماتی برای استراحت در وطن، پیکرش چند روز پیش وارد ایران شد.
مراسم تشییع پیکر این هنرمند صبح چهارشنبه 8 مهرماه از مقابل خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
ناهید کبیری (شاعر و همسر زنده یاد ابراهیم زاده)، تسام برومند، همایون اسعدیان (مدیر خانه سینما)، مرضیه برومند، محمدمهدی عسگرپور (مدیرعامل خانه هنرمندان)، حسین پارسایی، اکبر رحمتی، افشانا شیره آزاد، رضا وقاریم، مهوش رهوش، رضا وقاریم، شاهرحان آزاده نجفیان، مجید قناد، لیلی رشیدی، مریم مطفری، منصور باجیان، فرزین محدث، حبیب اسماعیلی. مهدی شفیعی (معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی)، اتابک نادری (مدیرکل هنرهای نمایشی)، علیرضا حسینی، رائد فریدزاده (مدیر سازمان سینمایی)، نگار اسکندرفر، قاسم زارع، ابراهیم وحیدزاده از جمله حاضران در این مراسم بودند.
در این مراسم جمعی از علاقه مندان به این بازیگر قدیمی نیز حضور داشتند که این حضور را وظیفه خود برای خاطرات صدا و نقش سیروس ابراهیم زاده دانستند در حالی که غیبت بسیاری از چهره های سینمایی که در سال های دور با این هنرمند همکاری داشتند مشهود بود.
مراسم تشییع سیروس ابراهیم زاده از ساعت 10 صبح با ورود پیکر این هنرمند به خانه این هنرمند آغاز شد.
در ابتدای این مراسم که با اجرای مسعود فروتن اجرا شد، کورش سلیمانی به نمایندگی از انجمن بازیگران خانه سینما گفت: جناب آقای ابراهیم زاده به سرزمین و میهن خود خوش آمدید.
وی سپس متنی را خواند که در بخشی از آن به سوابق هنری این بازیگر اشاره شده بود: بعد از آن دوران درخشان بازیگری با آن لحن منحصر به فرد و خاص، همه با رضایت از سیروس ابراهیم زاده یاد می کنند و شما آقای ابراهیم زاده جایزه خود را از مردم دریافت کردید.
وی افزود: طنز افسانه و منحصر به فرد، لحن خاص، وحدت با نقش، آشنایی با گستره ادبیات و سایر هنرها جایگاه والایی را به او بخشید.
سلیمانی همچنین بیان کرد: هیئت مدیره انجمن صنفی بازیگران سینمای ایران این ضایعه را به همسر و فرزندان این هنرمند، مردم شریف و آقای بابک تسلیت می گوید. هر مرگی اشاره ای به زندگی دیگر است. پس خداحافظ و سلام جناب نازنین ابراهیم زاده.
بعداً 40 نفر از همکاران بازمانده سیروس ابراهیم زاده به بیان خاطراتی پرداختند و سپس ابوالحسن تهامی نژاد دوبلور این فیلم و سریال در حالی که دستش زخمی شده بود با صدای رسا خود گفت: سیروس ابراهیم زاده شهامت زیادی داشت که در خاک پاک وطن بخوابد و من هم به وقت مرگش به خاک وطن بخوابد. او
وی افزود: سیروس ابراهیم زاده سعی کرد نمادی از ابعاد والای انسانی باشد و به همین دلیل در همه جا مورد قدردانی قرار گرفت. ما شخصیت بزرگی را از دست دادیم. آدمی که یک نفر بود به هنرهای زیادی آراسته است و ما دیگر مثل او نداریم.
در ادامه تهامی نژاد با خواندن متن به مروری بر آشنایی خود با سیروس ابراهیم زاده و دوران تحصیل و همکاری آنها پرداخت.
رضا بابک در بخشی دیگر از این مراسم به قرائت ابیاتی در مدح این هنرمند پرداخت و همچنین متن کوتاهی در رابطه با یک تئاتر خواند.
سپس همایون اسعدیان، مدیرعامل خانه سینما با ابراز تاسف از اینکه فرصت همکاری با سیروس ابراهیم زاده را پیدا نکرده است، گفت: روزی که خانم صبح برومند با من تماس گرفت و این خبر ناراحت کننده را داد، خبر خوشی را هم شنیدیم که این خانواده قصد دارند جسد وی را در ایران دفن کنند و به این ترتیب مسئولان سازمان سینمای استانبول، فرید، کنسولی غرب استانبول و آقایان آقایان، با من تماس گرفتند. استان آذربایجان خیلی همکاری کرد تا اینکه آمبولانس به بهشت زهرا رسید و خیالمان راحت شد.
پیکر سیروس ابراهیم زاده امروز در قطعه هنرمندان در کنار همکارانش به خاک سپرده می شود. جایی که گاه افراد زیادی به آن سر می زنند و اسامی روی سنگ قبرها را مرور می کنند و خاطره آنها همیشه در ذهن ما خواهد ماند.
در پایان این مراسم ناهید کبیری همسر مرحوم سیروس ابراهیم زاده گفت: سیروس گفته بود جایزه ام را از مردم می گیرم و این کار را هم کرد. همانطور که او همیشه انجام می داد. سیروس ابراهیم زاده حق داشت همیشه بی تابی و نگران کشورش باشد اما در این سفر تلخ به دلیل تصادف راه بازگشت بسته شد و یک جراحی ساده شانس زندگی را که بسیار دوست داشت از او گرفت.
با این حال من و پسرم عادل سعی کردیم با آوردن او به ایران به آرزویش برسیم.
وی افزود: از سرکار خانم سیوم برومند و رشیدی که از ابتدا تا کنون همراه من بوده اند سپاسگزارم و جز با حضور آقای اسعدیان و مسئولان کنسولگری ایران در استانبول، مرز بازرگان و ماکو این امکان وجود نداشت.
وی در پایان شعری با مضمون خواب رفتن و ابراز حسرت همسرش خواند.