آخرین مطالب

همکاران

هیچ کس از برد برزیل در مقابل هند راضی نیست

هیچ کس از برد برزیل در مقابل هند راضی نیست

یک پیروزی بزرگ 4-0 و با این حال، تقریبا هیچ کس راضی نبود. این خلاصه بازی دوستانه برزیل و هند است که اردوی تیم ملی برزیل در این فیفادی به پایان رسید. دیداری که فرصت خوبی برای ارزیابی عملکرد تیمی نبود و درخشش های فردی زیادی به همراه نداشت. اما در عوض، این سوال مهم را مطرح کرد که آیا انتخاب های فدراسیون فوتبال برزیل برای شروع این دوره جدید انتخاب های درستی بوده است؟

این فیفادی از ابتدا با دو بازی دوستانه متوالی مقابل استرالیا شروع کرد. با توجه به اینکه تیم ملی در طول سال فرصت چندانی برای دور هم جمع شدن ندارد، رویارویی با حریف تنها در فاصله پنج روز، اتلاف فرصت محسوب می شد. با این حال، بازی با هند بی‌معنی‌تر بود.

در نگاه اول بردن تیم ملی به کشوری که از زردپوشان برزیل استقبال می کند ایده امیدوارکننده ای به نظر می رسید. اینکه بازیکنان در خیابان ها و در ورزشگاهی مملو از تماشاگر مورد استقبال و محبت هواداران قرار گرفتند، می تواند به آنها انگیزه بیشتری بدهد و اهمیت پیراهنی را که به تن دارند بیشتر یادآوری کند. علاوه بر این، چنین رویدادی می تواند تصویر مثبتی از برزیل در سراسر جهان ایجاد کند. اما هیچ کدام از این اتفاقات رخ نداد.

تیم ملی برزیل در ورزشگاه سالت لیک مقابل سکوهایی که فقط تا حدی پر شده بود به میدان رفت. 70 هزار بلیت برای این مسابقه ارائه شد که میانگین قیمت هر کدام به 200 دلار رسید که تناسبی با قدرت خرید مردم هند نداشت. همچنین لازم به ذکر است که با وجود محبوبیت تیم ملی برزیل در این کشور، فوتبال محبوب ترین ورزش هند نیست.

معمولاً قیمت بلیت توسط شرکتی که مسئولیت برگزاری رویداد را بر عهده دارد تعیین می شود. اما فدراسیون فوتبال برزیل به عنوان ارگانی که مسئول حفظ وجهه تیم ملی است باید در این موضوع دخالت می کرد تا از بروز چنین شرایط ناخوشایندی جلوگیری شود.

ساموئل لینو پس از پایان بازی و با اشاره به جو غیرمنتظره ورزشگاه گفت: ” استقبال فوق العاده ای از ما شد. به همین دلیل فکر کردم که هواداران هندی باید فضای پرشورتری را در ورزشگاه ایجاد کنند و بیشتر تشویق کنند و آواز بخوانند. شاید به دلیل گرما بود، نمی دانم. اما به هر حال، این بخشی از داستان است و ما در برزیل همیشه فرهنگ و جشن های خاص خود را دارد.”

بازیکنان برزیل علاوه بر حضور در مقابل جمعیت اندک، باید با گرمای شدید ناشی از رطوبت بالای کلکته دست و پنجه نرم می کردند. بازیکنان هنگام دویدن مایعات زیادی از دست دادند و مجبور بودند انرژی خود را حفظ کنند. حتی شادی بعد از چند گل با هیجان همیشگی همراه نبود.

برای تکمیل این سری مشکلات، ضعف مفرط تیم ملی هند باعث شد تا برزیل عملا با چالش جدی مواجه نشود. اشتباهات فاحش دروازه بان هندی روی دو گل اول استوا و پدرو حتی موقعیت های شرم آور ایجاد کرد. نه تنها برای هواداران خانگی، بلکه برای تیم ملی برزیل. تماشای یک قهرمان پنج دوره جام جهانی در چنین رویداد سطح پایینی با جایگاه این تیم در فوتبال جهان همخوانی نداشت.

کارلو آنچلوتی برخلاف بازی دوستانه مقابل استرالیا، از ابتدای نیمه دوم تغییرات زیادی در تیمش ایجاد کرد. این دیدار بیشتر شبیه یک بازی تمرینی بود و به همین دلیل فرصت خوبی برای ارزیابی عملکرد برزیل در گروه نداشت.

از نظر فردی تعداد بازیکنانی که توانستند خودی نشان دهند چندان زیاد نبود. استوا در نیمه اول و ساموئل لینو که دو گل دیگر در نیمه دوم به ثمر رساند مهم ترین چهره های این دیدار بودند.

بازیکن جوان چلسی با انگیزه زیادی به میدان آمد تا از فرصت بازگشت به تیم ملی استفاده کند و کمبود فرصت بازی در باشگاه انگلیسی خود در این فصل را جبران کند. از طرفی مهاجم فلامینگو نشان داد که شایسته تمام توجهات و تمجیدهایی است که بابت عملکردش در این فصل با پیراهن قرمز و سفید دریافت کرده است و باید در اردوهای بعدی به تیم ملی دعوت شود.

گابریل بونتمپو، برونو گیمارش، آندره سانتوس، مائورو جونیور، آرتور دیاز، ماتوسینیو و واندسون نیز لحظات خوبی در این دیدار داشتند. اما ضعف بیش از حد تیم ملی هند، ارزیابی دقیق و واقع بینانه عملکرد این بازیکنان را دشوار کرد.

در طرف مقابل وینیسیوس جونیور بار دیگر عملکردی بی انگیزه از خود نشان داد. درست است که گرمای هوا هم او را آزار می داد اما در دیدارهای قبلی مقابل استرالیا عملکرد درخشانی نداشت و در این دیدار حتی نتوانست مانند سایر بازیکنان لحظات امیدوارکننده ای داشته باشد. او این فیفادی را با اجرای بی روح و سست به پایان رساند.

اگر پایان این فیفادی به معنای پایان کابوس برای هواداران برزیلی بود، می توان آن را خبر خوشحال کننده ای دانست. اما فیفادی بعدی در ماه نوامبر تقریباً شرایط مشابهی دارد. برزیل دو بازی دوستانه در سنگاپور برگزار می کند. 14 نوامبر برابر ژاپن و 17 نوامبر برابر تیم ملی این کشور. در چنین شرایطی بیش از آنچلوتی این فدراسیون فوتبال برزیل است که باید در انتخاب های خود برای تیم ملی تجدید نظر کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *