آخرین مطالب

همکاران

اصغر فرهادی از تصویری که سینمای آمریکا از ایران ارائه می‌کند، انتقاد کرد

اصغر فرهادی از تصویری که سینمای آمریکا از ایران ارائه می‌کند، انتقاد کرد

به گزارش ورایتی، اصغر فرهادی که برای نمایش فیلم «قصه های موازی» در جشنواره ریو حضور دارد، از سیطره سینمای آمریکا و اینکه چرا هالیوود را نباید منبعی مطمئن برای بازنمایی دقیق فرهنگ کشورهای دیگر دانست، گفت.

از فرهادی درباره برنده شدن اسکار بهترین فیلم سینمایی «آرگو» تنها یک سال پس از دریافت اسکار بهترین فیلم خارجی زبان از «جدایی نادر از سیمین» پرسیده شد. او در پاسخ گفت که فیلم را دیده و احساس می کنم با یک اثر هالیوودی روبرو هستم.

بن افلک که از یک داستان واقعی الهام گرفته است، در نقش یک کارشناس تخلیه نقش آفرینی می کند که در نقش یک تهیه کننده هالیوود ظاهر می شود تا شش آمریکایی را که در یک بحران گروگانگیری در تهران به دام افتاده اند نجات دهد. مجری این نشست خاطرنشان کرد: فیلم افلک ایران را به گونه ای به تصویر می کشد که گویی «تو در جهنم هستی».

فرهادی گفت: مشکل این نوع فیلم ها در هالیوود و برخی افراد در آمریکا این است که از بالا به دنیا نگاه می کنند. یک روز باید از آنها بپرسی: چرا شما احساس می کنید که شما بالا هستید و ما پایین؟ من نمی فهمم این گستاخی از کجا می آید که فکر می کنند در جایگاه بالاتری هستند».

این کارگردان ایرانی سپس به ادعای آمریکایی ها مبنی بر داشتن دموکراسی اشاره کرد و گفت: شما دموکراسی ندارید، این دروغ است.

فرهادی در ادامه به تجربه خود از اقامت در آمریکا چند سال پیش در حین کار در یک پروژه سینمایی اشاره کرد. در طول مرحله تحقیق برای آن پروژه، او به سانفرانسیسکو سفر کرده بود تا با مردانی که در زندان بودند مصاحبه کند.

او گفت: «در زندان با افرادی آشنا شدم که سیاه پوست یا از کشورهای دیگر بودند. آمریکای واقعی آنجا بود، اما مردم جهان آن بخش از ایالات متحده را نمی بینند.

فرهادی ادامه داد: وقتی احساس می کنند در جایگاه بالاتری هستند و فکر می کنند دیگران باید مثل آنها باشند، من با این موضوع مشکل دارم، حتی اگر نیتشان خیر باشد و بخواهند با شما مهربان باشند، باز هم آرزو می کنند که روزی شما هم مثل آنها شوید، اما نه، نمی خواهم.

این فیلمساز در ادامه بار دیگر به «آرگو» پرداخت و گفت که این گونه فیلم ها «عمیق نیستند».

او توضیح داد: آنها برای پول این فیلم ها را می سازند. این یک تجارت است. در چنین فیلم هایی همیشه یک مرد سفیدپوست آمریکایی وجود دارد که دیگران را نجات می دهد. سوال من این است: چرا؟ چرا یک آمریکایی باید برای نجات مردم به کوبا یا ایران برود؟ مردم می دانند که می توانند خود را نجات دهند. چه کسی از تو خواست که بیایی و ما را نجات دهی؟»

وقتی در مورد جامعه صحبت می کنید، در واقع در مورد سیاست صحبت می کنید.

وقتی از فرهادی پرسیدند سیاست را چگونه وارد فیلم‌هایش می‌کند، این فیلمساز سرشناس گفت: وقتی از جامعه صحبت می‌کنید، در واقع از سیاست صحبت می‌کنید.

او توضیح داد: حتی وقتی از زندگی خانوادگی، روابط مردم و مشکلات و مشکلات آنها صحبت می کنید، به طور غیرمستقیم از سیاست صحبت می کنید. من همیشه سعی می‌کنم در فیلم‌هایم مستقیماً از سیاست صحبت نکنم، زیرا به نظر من کمی با سینما فاصله دارد. فیلمی که من به آن اعتقاد دارم فیلمی است که به مخاطب این فرصت را می دهد تا چیزهایی درباره خودش کشف کند.»

فرهادی سپس از فیلم مستند «همشهری» ساخته عباس کیارستمی به عنوان «سیاسی ترین فیلم ایران» یاد کرد. این مستند محصول سال 1983 رانندگان خودرو را در خیابان های پایتخت ایران دنبال می کند.

وی گفت: کیارستمی مستندی درباره رانندگان خودرو در تهران ساخت اما وقتی مردم را می بینید و به نحوه صحبت آنها با پلیس توجه می کنید متوجه می شوید که لایه های مختلفی از سیاست وجود دارد.

فرهادی افزود: رسانه و سینما تصویر کاملی از زندگی روزمره مردم به ما نمی دهند اما نکته ای که در مورد همدلی وجود دارد این است که مردم در همه جای دنیا شبیه هم هستند، سینما بر اساس نفرت و عشق است و از این نظر همه جا یکسان است، عشق مادر و فرزند در برزیل همان عشقی است که در تهران وجود دارد و نحوه ابراز آن متفاوت است اما ماهیت آن یکی است.

رسانه ها تصویر کاملی از مردم به ما نمی دهند

فرهادی گفت وقتی یک فیلم برزیلی را تماشا می کند خیلی زود فراموش می کند که داستان در نقطه دیگری از جهان اتفاق می افتد و احساس می کند که فیلم درباره «ما انسان ها» است.

او گفت: «اگر روزی مردم بتوانند به کشورهای دیگر سفر کنند و دست بدهند، این بهترین راه برای شناخت مردم است، نه از طریق رسانه ها. من معتقد نیستم که رسانه ها بتوانند تصویر کاملی به ما ارائه دهند.»

این فیلمساز در ادامه تاکید کرد که دو فیلم اخیرش «قهرمان» و «قصه های موازی» درباره این است که ما دیگران را چگونه می بینیم و در مقابل ما را چگونه می بینند. به گفته وی، این آثار نیز به شدت تحت تاثیر تاثیر شبکه های اجتماعی بر زندگی مردم هستند.

فرهادی گفت: وقتی چیزی در رسانه ها می بینیم باید مراقب باشیم.

وی افزود: بخش بزرگی از اطلاعاتی که رسانه‌های اصلی درباره ایران بازنشر می‌کنند بر اساس درک بسیار سطحی از زندگی واقعی مردم این کشور است.

به گفته فرهادی، وقتی یک روایت مدام تکرار می‌شود، مردم برای پذیرش ادعای کسی که می‌گوید «دشمن هستند» آماده می‌شوند.

او گفت: «این کاری است که رسانه ها انجام می دهند، زیرا قدرتمندترین رسانه در اختیار قدرتمندان است. مشکل همین است.”

فیلم بعدی فرهادی به زبان فارسی ساخته می شود

فرهادی در مورد فیلم بعدی اش توضیح زیادی نداد اما بار دیگر تاکید کرد که این فیلم به زبان مادری اش یعنی فارسی ساخته خواهد شد.

وی در پاسخ به این سوال که آیا فیلم ممکن است به جنگ کنونی ایران و درگیری فلسطین بپردازد، پاسخ داد: نه مستقیم.

این پاسخ حاکی از آن است که اگرچه تحولات سیاسی روز موضوع مستقیم فیلم نخواهد بود، اما فضای سیاسی کنونی ممکن است به طور غیرمستقیم بر داستان آن تأثیر بگذارد.

کارگردان «فروشنده» همچنین درباره تجربه ساخت «قصه های موازی» گفت؛ فیلم «فروشنده» هم از تجربه ساخت «قصه های موازی» خبر داد. این فیلم در ابتدا قرار بود در آمریکا ساخته شود.

او گفت: سه سال آنجا ماندم؛ نوشتم، تحقیق کردم و بازیگر انتخاب کردم، در آمریکا با بازیگران آمریکایی و چند نفر خیلی معروف جلسات انتخاب بازیگران برگزار می‌کردم، اما هر روز که به خانه می‌آمدم با خودم می‌گفتم: نمی‌توانم با این پروژه ارتباط برقرار کنم، جای کار اشتباهی است، این یک مشکل بزرگ بود، یک شب تصمیم گرفتم همه چیز را تغییر دهم.

فرهادی توضیح داد که تغییر لوکیشن داستان به فرانسه و انتقال ساخت فیلم به خارج از آمریکا تصمیم آسانی نبود، اما به گفته او «دی‌ان‌ای این فیلم بیشتر اروپایی است تا آمریکایی».

این فیلمساز درباره بازیگران پر ستاره فیلم از جمله ایزابل هوپر، ویرجینی افیرا و وینسنت کسل گفت که پس از ورود به فرانسه فیلمنامه را برای تعدادی از بازیگران منتخب ارسال کرده و خوش شانس بوده که همگی بلافاصله با حضور در این فیلم موافقت کردند.

فرهادی با این حال تاکید کرد که وقتی سر صحنه فیلمبرداری است به شهرت بازیگران فکر نمی کند.

او گفت: «همه اعضای گروه، خانواده و بازیگران من هستند. فرقی نمی کند معروف باشند یا نه. روش کار من تغییر نمی کند و آنها نیز آن را دوست دارند.»

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *