شاید بسیاری تصور میکردند که اتریش و الجزایر به یک بازی آرام و بدون تقابل بسنده میکنند، زیرا تساوی هر دو تیم را در مرحله یک هشتم نهایی تضمین میکرد، در حالی که شکست به معنای حذف برای هر دو بود. بنابراین ریسک نکردن بهتر از حذف شدن بود. با این حال، این طور نشد. اتریش برای کسب سه امتیاز به میدان رفت و حتی دو بار هم از حریف پیش افتاد. الجزایری ها بازی را به تساوی کشاندند و حتی گل سوم را هم به ثمر رساندند اما نمایش قهرمانانه کلازیچ و ضربه سر او در دقیقه 96 اتریش را در جام جهانی زنده نگه داشت.
هدف هر دو تیم مشخص بود: امتیاز بگیرید وگرنه حذف می شدند. دقایق ابتدایی محتاطانه بود، اگرچه اتریش ابتکار عمل را در دست داشت. در دقیقه 10 بازی، آرناوتوویچ پس از زدن آرنج به گلوی مندی با کارت قرمز احتمالی روبرو شد، اتفاقی که برای او کارت زرد به همراه داشت اما می توانست هزینه بیشتری برای او داشته باشد.
الجزایری ها با دانستن معنای تساوی به میدان رفتند تا از دروازه خود دفاع کنند، در حالی که اتریشی ها با مالکیت بی پایان تلاش می کردند تا گل پیروزی را به ثمر برسانند اما موفق نشدند. با این حال، پافشاری آنها در نهایت نتیجه داد، البته با تاکتیک هجومی متفاوت.
توپ در میانه میدان به آلابا رسید و او یک پاس بلند عالی را مستقیما برای آرناوتوویچ ارسال کرد. بن بوت که در ترک دروازه مردد بود (توپ پس از عبور از مدافع دو بار برگشت و به شماره هفت اجازه کنترل داد) شکست خورد تا اتریش پیش بیفتد. تنها دقایقی بعد، لایمر پس از یک ریباند در داخل محوطه جریمه فرصتی برای دو برابر شدن داشت، اما این بار دروازه بان آفریقایی هوشیار بود.
اما اگر کسی بود که نمی خواست ببازد، ابراهیم مازا بود. یک فوتبالیست با استعداد، هر بار که توپ را می گیرد، اتفاقی می افتد. شماره 22 الجزایری یک پاس در لبه محوطه جریمه دریافت کرد و قبل از شوت به طرز ماهرانه ای از مقابل سه بازیکن دریبل زد، هرچند ضربه او به تور کناری برخورد کرد. شعیبی هم صاحب موقعیت شد و به راحتی ضربه محکمی را ارسال کرد که تیر دروازه را به لرزه درآورد و دروازه اتریش را به لرزه درآورد.
نقش ها عوض شده بود و حالا این الجزایری ها بودند که دور دروازه حریف را محاصره کردند. مازا فرصت دیگری داشت تا بازی را به تساوی بکشاند اما این بار اسلاگر وظیفه حفاظت از دروازه خود را بر عهده داشت. با این حال، فایده ای نداشت، زیرا در حمله بعدی، در حالی که تنها یک دقیقه به نیمه اول باقی مانده بود، بولگالی توپ سرگردانی را که از گوشه محرز دفع شده بود (که برایش مبارزه کرده بود) جمع کرد. او توپ را رد کرد، ریباند به او رسید، سابیتزر و آلابا را رد کرد و ضربه او دروازه بان اتریش را به تساوی کشاند.
رانگنیک که مصمم به پیروزی در بازی بود، سه تعویض در بین نیمه انجام داد تا به سه امتیاز تبدیل شود. گل دوم اتریش به سرعت و تنها 10 دقیقه بعد به ثمر رسید. یک پاس بلند دیگر، این بار به لایمر در بال. او با زیرکی از کنار خط مستقیم خود گذشت تا توپ را حفظ کند و توپی کم ارتفاع را به لبه محوطه جریمه فرستاد. سابیتزر با یک ضربه محکم به توپ رسید و تیمش را پیش انداخت.
بار دیگر نوبت الجزایر بود که برای جلوگیری از حذف، جبران کند و این بار واکنش آنها فوری تر بود. فقط پنج دقیقه طول کشید. Awar یک حرکت عالی از جناحین انجام داد، یک توپ را از قلب محوطه جریمه فرستاد و محرز آنجا بود تا به راحتی کار را تمام کند و بازی را دوباره شروع کند.
کمی بعد، سیوالد با یک ضربه از راه دور که تنها چند سانتی متر با گوشه بالای دروازه فاصله داشت، به گل روز رسید. با این حال، اتریش شروع به عقب نشینی کرد و به الجزایر اجازه داد تا در دقایق پایانی بازی را در دست بگیرد. الجزایری ها می خواستند بسیار مراقب باشند، زیرا یک اشتباه می تواند تمام زحمات آنها را خنثی کند. از این رو بدون کوچکترین خطری حملات خود را از عقب پایه گذاری می کردند و توپ را از یک طرف به طرف دیگر پاس می دادند و در صورت لزوم عقب نشینی می کردند و دوباره شروع می کردند.
درست زمانی که به نظر می رسید بازی با تساوی به پایان می رسد، آور با پاس درخشان محرز صاحب توپ شد و او با پاس خود گل سوم الجزایر را به ثمر رساند و اروپایی ها را از دور رقابت ها حذف کرد. یا حداقل اینطور به نظر می رسید. اما رنگنیک در وقت های تلف شده کلازیچ را به میدان آورد و او گلی به ثمر رساند که امیدهای اتریش را در جام جهانی زنده نگه داشت و در نهایت تیم ملی ایران را از دور مسابقات حذف کرد.