علیرضا بیرانوند، دروازه بان تیم ملی فوتبال ایران در گفتگوی احساسی با فیفا تی وی، مسیر سختی را که او را از زندگی عشایری و روزهای سخت کودکی به پیراهن تیم ملی و حضور در بزرگ ترین رویدادهای فوتبال جهان رساند، دانست.
بیرانوند در این گفت و گو با مرور خاطرات گذشته خود بارها به سختی های دوران کودکی و مشکلات مالی خانواده اش اشاره کرد و از نقش رویا در ساختن آینده اش گفت.
گفت: از بچگی روزهای خیلی سختی داشتم. ما عشایر بودیم و در شهر زندگی نمی کردیم. از نظر مالی در شرایط بسیار سختی قرار داشتیم اما من همیشه رویاهایم را دنبال می کردم.
دروازه بان شماره یک تیم ملی با لحنی احساسی از تصمیم بزرگ خود برای مهاجرت به تهران رونمایی کرد. این تصمیم بدون اطلاع خانواده گرفته شد.
بیرانوند گفت: دوستانم تصمیم گرفتند به تهران بیایند و بدون اینکه به خانواده ام بگویم راهی تهران شدم. وقتی رسیدم هم دنبال کار بودم و هم جای خواب.
وی در ادامه به افرادی که در روزهای سخت زندگی به او کمک کردند اشاره کرد و افزود: فردی به نام حسین فیض به من کمک کرد و شرایطی فراهم شد تا بتوانم در تمرینات حضور پیدا کنم. همان روزهایی بود که برای تامین مخارج زندگیم در کنار فوتبال کار می کردم.
کاپیتان سابق تیم ملی با افتخار به اولین کار خود اشاره کرد و گفت: کارم را با رفتگر شروع کردم و هیچ وقت شرمنده آن نبودم. اتفاقاً من به آن افتخار می کنم. کار بسیار سختی بود اما همین سختی ها بعداً به اتفاقات خوبی در زندگی من تبدیل شد.
بیرانوند که در این مصاحبه بارها بر اهمیت امید و رویا تاکید کرد، ادامه داد: من همیشه با آرزوهایم زندگی کرده ام. من هرگز دست از تلاش برنداشتم. بعد از مدتی در نفت تهران بازی کردم و همین فرصت باعث شد به تیم ملی دعوت شوم.
دروازه بان تیم ملی در پایان صحبت های خود تاکید کرد که زندگی و مسیر فوتبالی خود را الگویی برای جوانانی می داند که با وجود مشکلات فراوان به دنبال تحقق آرزوهای خود هستند.
او گفت: همیشه می خواستم پیشرفت کنم. مسیری که در فوتبال طی کردم برای من الگو است. که اگر رویایی داشته باشی و برای آن بجنگی می توانی از سخت ترین شرایط به بالاترین سطح برسی.