روزنامه جوان نوشت: بی شک آنچه این روزها صدای باشگاه های فوتبال ایران را درآورده صرفاً نبود قانون برای شرایط بحرانی است، قانونی که انتظار می رفت چند سال پیش تدوین شود.
درست همان روزهایی که اپیدمی کرونا با بحرانی بی سابقه در کل دنیای ورزش مواجه شده بود. در آن شرایط سخت، مدیران فوتبال کشورهای مختلف باید برای شرایطی تصمیم می گرفتند که مسابقه ای برگزار نشود. یعنی معرفی قهرمان بدون رسیدن به نقطه پایانی مسابقات و تصمیماتی از این دست.
در آن روزها امکان پذیرفتن هر تصمیمی، حتی تصمیمات مبهم و زودهنگام وجود داشت، زیرا هیچکس تجربه شرایط بحرانی را نداشت. اما بعد از آن ماجرا شرایط تغییر کرد، زیرا انتظار می رفت تجربیات به دست آمده تبدیل به قانون شود تا در مواقع بحرانی بتوان از قانون کار استفاده کرد و هیچکس نتواند اعتراض کند.
اما فوتبال ایران با وجود تجربه اتفاقات ناشی از اپیدمی کرونا، هنوز قانون مشخصی ندارد که بگوید وقتی شرایط بیرون از زمین تغییر کرد و سرنوشت یک فصل را رقم زد، چگونه و چگونه باید تکلیف قهرمان، تیمهای آسیایی و تیمهای سقوطکرده روشن و مشخص شود، آن هم در شرایطی که همین چند سال پیش تجربهای مشابه را پشت سر گذاشت و باید دوباره از تجربه امروز یاد میگرفت. باشگاه هایی که مدعی هستند حق آنها در تصمیم گیری فدراسیون خورده است.
این روزها باشگاه ها با مجوز حرفه ای یا بدون مجوز جان خود را از دست می دهند و مقصر اصلی سهل انگاری در این موضوع مدیران فوتبال هستند. باید پرسید که آیا مسئولان مدارک حرفه ای باشگاه ها خود را بررسی می کنند امتیاز و مجوز لازم را در این زمینه کسب می کنند؟ آیا به این دلیل نیست که فوتبال حرفه ای در دنیا برای بسیاری از این موقعیت ها مقررات خاصی دارد که تعیین می کند اگر فصل ناقص باشد، قهرمان چگونه معرفی شود، سهمیه های بین المللی چگونه توزیع شود و تکلیف سقوط و صعود چه خواهد بود؟ پس چرا فدراسیون فوتبال چنین مقرراتی ندارد؟ مشکل یکی دو تیم یا تیم معترض نیست که از این وضعیت راضی باشند. مشکل چیزی فراتر از این کلمات است. موضوع این است که چرا فوتبال ایران با وجود تجربه مشابه، قبل از بحران به فکر راه حلی نبود و قوانین بازی را مشخص نکرد تا امروز این تهدید به فیفا، AFC و حتی دادگاه عالی ورزش کشیده شود.
این اعتراضات دیر یا زود به پایان می رسد اما امیدوارم جنجال های این روزهای کسب سهمیه آسیا برای مسئولان فوتبال کشور درس عبرت باشد تا شاهد تکرار شرایط مشابه نباشیم چرا که تنها راه رهایی از مخمصه ای که امروز گریبان فوتبال را گرفته است، تهیه نکردن قانون برای شرایط حساس است. البته به شرطی که مردان از وقایع امروزی که چند سال پیش در دوران اپیدمی کرونا تجربه کردند، درس گرفته باشند. تجربیاتی که می توان از آنها آموخت، می تواند تصمیم گیری را در شرایط بحرانی ساده تر کند، زمانی که متولیان روزهای حساس را از قبل فکر نکرده اند و قوانینی ننوشته اند. این کاملا طبیعی است که هر تیم و باشگاهی به بهانه ضایع شدن حق خود ادعا و اعتراض و حتی تهدید کند، درست مثل شرایطی که این روزها فدراسیون فوتبال با آن مواجه است، صرفاً به این دلیل که فراموش کردند تجربه اشتباه است.