۱۰ تا از بهترین فیلم‌های درام سینمای ایران

گروهی از فیلم ها به دلیل ویژگی های خاص خود به اثری ماندگار در سینمای ایران تبدیل شده اند. فیلم هایی مانند «جنگل پرتغالی» و «در دنیای تو چند ساعت است» به دلیل فیلمنامه قوی و بازیگران برجسته با استقبال و استقبال مخاطبان مواجه شده است. به جز این فیلم ها، کدام آثار دیگر می توانند جزو بهترین های درام باشند؟

نه به کارگردانی عبدالرضا کاهانی

فیلم هیچ یک از آثار نمادینی نیست که مردم در میان داستان های او برای هیچ می جنگند. نمی توان با نادر بلک با بازی مهدی هاشمی به عنوان یک طمع انسانی برخورد کرد که در نهایت به هر یک ختم می شود. اختلال در پرخوری نادر شرایط را برای تنها یکی یعنی عمه اش سخت کرده است. پیرزنی که ترور شده است به خانواده ای فقیر پول می دهد تا با مادر خانواده ای که شوهرش را از دست داده ازدواج کند. اما او چیزی در مورد این اختلال به آنها نمی گوید. خود خانواده هم کم کم دارند می فهمند چه اتفاقی افتاده است.

این فیلم داستان ها و دیالوگ های خلاقانه ای دارد که اغلب خنده دار به نظر می رسند، اما در عین حال حقیقتی تلخ را به تصویر می کشند. به همین دلیل می توان گفت که این فیلم در ژانر کمدی سیاه است. بازیگران در این فیلم خوب بازی می کنند. «هیچ» یکی از آثار برتر مهدی هاشمی است و احتمالاً بهترین بازی صابر ابر را در این فیلم خواهیم دید. بهترین بازیگر فیلم «هیچ» پانته آ بهرام بهرام است که درباره او می گوید: نقش های سختی می نوشتم چون می دانستم حال پانته آ بهرام خوب است. طبق آمار سایت‌های تماشای فیلم، ۵ درصد از مخاطبان معتقدند فیلم «هیچ» به کارگردانی عبدالرضا کاهانی حاوی نکات ارزشمندی است که در داستانی جدید روایت شده است.

کاغذ بی خط ناصر طهاوایی

فیلم «کاغذ بدون کاغذ» داستان خانواده ای چهارگانه را روایت می کند که مادر از خانه داری خسته شده و آرزو دارد از عشقش بنویسد. همسرش (خسرو شکیبایی) در ابتدای داستان مشکلی ندارد و حتی رویا (هدایت تهرانی) را در کلاس فیلمنامه نویسی ثبت نام کرده که آغازگر مشکلات خانوادگی است. «کاغذ بی خط» آخرین اثر ناصر تهویی است که تصویری واقعی از خانواده ایرانی را به نمایش می گذارد. این فیلم دیالوگ های قوی و تاثیرگذاری دارد و با استفاده از کنایه، پیام های خود را هنرمندانه وارد بطن داستان کرده است. کاغذ غیرحرفه ای نه تنها داستان رویای رویا را روایت می کند، بلکه داستان زنانی است که آرزوها و آرزوهای خود را در میان کارهای بی پایان خانه جستجو می کنند.

خانه دوست کجاست به کارگردانی عباس کیارستمی

در فیلم «خانه دوست کجاست» ماجرا از آنجا شروع می شود که احمد به طور اتفاقی همکلاسی خود نعمت زاده را به خانه می آورد. او سعی می کند این دفتر را به صاحبش بیاورد. اگرچه در ابتدا به نظر می رسد این مهم نیست، اما وقتی متوجه می شویم تکلیف تنها دارایی نعمت زاده است، تمام تلاش خود را می کنیم تا آن را به صاحبش برسانیم.

فیلم عباس کیارستمی اوج مهربانی و مهربانی را در فرهنگ ایرانی نشان می دهد. پس از تماشای این اثر متوجه می شویم که چرا کیارستمی و فیلم «خانه دوست کجاست» برای کارگردانانی چون مارتین اسکورسیزی جذاب است. در «خانه دوست کجاست» موضوعی ساده داریم که عباس کیارستمی به جزییات آن پرداخته و آن را به یکی از آثار برتر سینمای ایران تبدیل کرده است.

هوشنگ آزادی شاعر، مترجم و مستندساز ایرانی با بیان اینکه فیلم کجاست خانه دوست کجاست جلوه ای از شعر سپهری، دقت و عمق لطفی و عرفان نقاشی بهمن بروجانی است، گفت: این اثر تنها در ایران سازنده بود. و فقط کیارستمی می توانست آن را خلق کند.»

جنگل پرتغال به کارگردانی آرمان خوانساریان

فیلم سینمایی «جنگل پرتغال» به کارگردانی آرمان خوانساریان یک فیلم خانوادگی و درام است که در جاده های شمالی کشور روایت می شود. داستان فیلم درباره سهراب، نمایشنامه نویس ناموفقی است که به تازگی برای گذراندن زندگی خود به عنوان معلم در یک دبیرستان پسرانه مشغول به کار شده است. با دانش آموزانش رابطه خوبی ندارد، باید به دانشگاه محل تحصیلش برود و مدارک خود را به مدیر مدرسه تحویل دهد. سهراب در بازگشت به دانشگاه با اتفاقاتی روبرو می شود که زندگی او را متحول می کند. این سفر به عنوان محرک درام در داستان عمل می کند و رازهایی را که از دیگران پنهان مانده است را فاش می کند.

آرمان خوانساریان، کارگردان و نویسنده، تجربیات و احساسات شخصی خود را از دوران دانشجویی و پس از آن مبنای فیلمنامه خود قرار داده است. او با همکاری بازیگران مطرحی چون میر سعید مولویان و سارا بهرامی موفق به خلق اثری متفاوت شده است. مصطفی مستور نویسنده و پژوهشگر می گوید: پایان این فیلم یک پایان سینمایی خوب است که شخصیت اصلی مسیر ممنوعه را در جاده های شمالی هموار می کند.

هندی به کارگردانی نیما جاویدی

هندی دومین کارنامه نیما جاویدی است. در این فیلم با سه شخصیت اصلی روبرو هستیم: رئیس زندان با بازی نوید محمدزاده، زندانیانی که نقش پریناز ایزدیار را بازی می کنند و زندانی که هرگز نمی بینیم، اما داستان حول محور زندانی می چرخد. داستان از آنجا شروع می شود که به سرهنگ جاهد دستور داده می شود که زندان را به مکان دیگری منتقل کند. او با دستیار دستور را اجرا می کند، اما ناگهان متوجه می شوند که یکی از زندانیانی که قرار است اعدام شود ناپدید شده است.

نوید محمدزاده در فیلم سرخپوست می تواند یکی از بهترین نقش آفرینی های او باشد. شخصیت او در این فیلم با تمام شخصیت هایی که تا به حال بازی کرده است متفاوت است. ژان لوک گدار منتقد سینما معتقد است “سینما نقطه تلاقی هنر و زندگی است. گاهی اوقات به آثاری برمی خوریم که به تمام اصول سینمایی پایبند بوده اند و در عین حال کارگردان در زیبایی شناسی شناخت عمیقی از هنرهای دیگر دارد.” فیلم هندی ها نیز از این قاعده پیروی می کند و کارگردان با هوشمندی شخصیت هایی را خلق کرده که روح و زندگی دارند و ما می توانیم با آنها برخورد کنیم.

هامون به کارگردانی داریوش مهرجویی

فیلم «هامون» به کارگردانی داریوش مهرجویی از آثار برجسته او پس از انقلاب بر اساس تضاد عشق و عقل است. این فیلم داستان مردی به نام هامون (با بازی مرحوم خسرو شکیبایی) را به تصویر می کشد که در آستانه جدایی از همسرش مهشید است. از سوی دیگر هامون در حال نگارش رساله ای با عنوان «عشق در ادیان ابراهیمی» است که به پایان نرسیده است. داریوش مهرجویی علاوه بر خسرو شکیبایی از بیتا فرحی که در آن زمان تازه کار بود استفاده کرد. شاید یکی از مهمترین صحنه های فیلم سکانسی باشد که هامون در دادگاه با تمام راه فریاد می زند: «این زن عشق من است». در حالی که ازدواج او به بن بست رسیده و طلاق تنها راه نجات است.

مرحوم حمیدرضا صدر در کتاب «تاریخ سیاسی سینمای ایران در سینمای ایران» می‌گوید: «هامون اولین فیلمی است که شخصیت انسان روشنفکر را بدون تکیه بر الگوهای قبلی سینما به تصویر می‌کشد و در مرکز توجه قرار گرفته است. سینمای ایران. آورده است: «حمید همایون در این فیلم نماینده گروهی از روشنفکران است که به گفته داریوش مهرجویی در. عدم اطمینان، سردرگمی و فراموشی.”

پرویز به کارگردانی مجید برزگری

پرویز یکی از آثار مطرح سینمای ایران در سال های اخیر است. فیلم با وجود بودجه محدود تاثیرگذار بوده و مخاطب را به خود جذب کرده است. پرویز (با بازی لوون هافتون) مردی میانسال است که هنوز ازدواج نکرده و با چالش های زندگی روبروست. او با پدرش زندگی می کند و از طریق کارهای روزمره پول کمی دارد و به این امر عادت کرده است. اما با تصمیم پدر برای ازدواج همه چیز تغییر می کند و داستان به مسیر جدیدی می رود.

پرویز که سال ها مشکلات را تحمل می کرد، ناگهان غوطه ور شد و شروع به تلافی و انتقام از پدر و دیگران کرد. شخصیت پدر در این فیلم رهبری است که پرویز در مقابل او قد کشیده است. اما در نهایت خود را نابود می کند.

عاشق شدن ماهی ها به کارگردانی علی رفیعی

داستان فیلم ماهی عاشق می شود، داستان معشوقی که برای فروش خانه پدری به ایران بازمی گردد. اما متوجه می شود که برای رستورانی که عاشق او بوده اجاره کرده است. داستان فیلم در یکی از شهرهای شمالی ایران است و به نظر می رسد مخاطب خالی از هر گونه تکرار و کلیشه باشد. غذا و رستوران در این فیلم بخش اساسی داستان است. مولفه ای که شخصیت می سازد و سر تکان دادن در کنار آن. رویا نوهنالی و گلشیفته فراهانی در کنار رضا کیانیان یکی از بهترین بازی های خود را ارائه می دهند. این فیلم که در سال ششم ساخته شده است، باز هم به گفته مخاطبانش بوی زندگی، شور و شوق و غذاهای محلی می دهد.

کارگردانان و عوامل در کنار داستان ساده، اما جذاب، در طراحی صحنه و نور دقت و ظرافت داشته اند. از انتخاب رنگارنگ لباس زنانه گرفته تا طراحی لباس تیره برای معشوق که به تازگی از روی انگشتان باز گشته است.

فیلم اژدها توسط مانی حقیقی وارد می شود

فیلم سینمایی «اژدهاها وارد می شوند» اثری درام و مهیج ساخته امیر جدید به نویسندگی و کارگردانی مانی حقیقی است. در خلاصه داستان فیلم آمده است: «شورلت از گورستانی می گذرد و در گلی نشسته به سمت کشتی می رود که یک زندانی تبعیدی در آنجا به دار آویخته شده است. در همان زمان، کارآگاه حافظی تلاش می کند بفهمد که چرا سال هاست کسی در قبرستان دفن نشده است. «مانی رئال برای ساختن فضای اژدها از راه می رسد، به جزیره قشم و دره ستارگان می رود و از معدود آثار سینمای ایران است که می آورد. لذت کشف برای مخاطبانش

یکی از نقاط قوت فیلم فیلم، فیلمبرداری و صداگذاری است که فضای ترس را به خوبی نشان می دهد. لی مارشال، منتقد سینما می گوید: «کارگردان مجموعه ای از ترفندهای سینمایی پست مدرن را به کار برده است. این ترفندها شامل مصاحبه های طنز، پرش های زمانی، طراحی لباس و صحنه های جذاب (به خصوص کاشت نارنجی) است. همچنین آهنگی بلند با الهام از ژانر راک که کریستوفر رضایی برای این فیلم ساخته بر جذابیت آن افزوده است.»

فیلم دنیای تو به کارگردانی صفی یزدانیان است

فیلم «در دنیای تو چند ساعت است» اثری عاشقانه با دیالوگ های ساده است که به زیبایی از رنج عشق می گوید. صفی یزدانیان در این فیلم نیز مانند حافظ نشان می دهد که عشق با درد همراه است و آن را به خوبی برای مخاطبان درک می کند. لیلا حاتمی و همسرش علی مصفا نیز در این فیلم بازی خوبی داشته اند. شخصیت گل لیلا حاتمی پس از پنج سال زندگی به ایران بازمی گردد و برای دیدار با خانواده اش به زادگاهش می رود. فرهاد با بازی علی مصفا که عاشق گل قدیمی و دلسوز است خوشحال از بازگشت به او استقبال کرد. اما ناگهان فرهاد مانند ساختمان بزرگی که فرو می ریزد، ناامید می شود زیرا گل از او خاطره ای ندارد. در دنیای تو داستانی زیبا اما دردناک از عشقی یک طرفه در شهر عاشقان رشت به تصویر کشیده شده است. صدا نقش مهمی در این فیلم دارد. صدای باد، باران و موسیقی کریستوفر رضایی که ترکیبی از گویش شمالی و نت های فرانسوی است.