«مجنون» فیلمی غیرقابل تماشا نیست و تنش لازم را برای تماشا ایجاد می کند، اما در مقایسه با وزن دراماتیک عملیات خیبر و قهرمانانش قطعا سبک است و حق مطلب را رعایت نمی کند.
شخصیتها، ماجراها و کل پسزمینهی خود جنگ مملو از داستانها و قهرمانهای دراماتیک است که میتوان با روایت صحیح، آثاری ماندگار و جذاب در سینما خلق کرد. اما متأسفانه در سال های اخیر به جای توجه به ابعاد دراماتیک و استانداردهای سینمایی در فیلم ها، تمرکز بر ساخت آثاری با هزینه های سنگین و به جز چند بار فیلم های بی تاثیر و تاریخ مصرف است. به گونه ای که بلافاصله از حافظه بصری مخاطب پاک می شود. علاوه بر این، اتفاق دیگری که می افتد این است که جدای از اتلاف پول، سوژه و قهرمان مورد نظر آنچنان که باید قدردانی نمی شود و با سهل انگاری سوزانده و از بین می رود.
«دیوانه» نمونه بارز یکی از این آثار است. این فیلم با شخصیت شهید مهدی زین الدین و عملیات پیچیده و سخت خیبر ساخته شده است. قبل از هر چیز باید دانست که وقتی قرار است از یک فیلم خوب یا بد صحبت کنیم، اصولاً تحلیل و تعریف ما باید به مجموعه عوامل و الزامات یک اثر نگاه کند و قوانین و معیارها را نیز در نظر بگیرد. نه اینکه با القای حسی صرف و نگاهی محلی به برخی سکانس ها و لحظاتی که قطعاً در این فیلم وجود دارد، چشم بر تمام ایرادات سینمایی آن بسته و با کلیاتی اغراق آمیز، متاثر از منبع الهام اثر، آن را تحسین کرده است.