مهدی تاج در تازه ترین اظهارات خود از توهین و تمسخر بازیکنان تیم ملی، سرمربی و کادرفنی در فضای مجازی گلایه کرده و معتقد است این رفتارها به نفع فوتبال ایران نیست.
اما در میان همه این بحث ها، یک سوال مهم وجود دارد; چرا باید بازیکنان تیم ملی در حساس ترین روزهای فوتبال ایران درگیر فضای مجازی باشند؟
تیمی که تا چند روز دیگر باید در یکی از مهم ترین دیدارهایش مقابل نیوزلند به میدان برود، طبیعتا باید روی تمرین، آنالیز و آماده سازی تمرکز کند. در چنین شرایطی بهتر نیست بازیکنان از فضای مجازی دوری کنند و در فضایی آرام و کنترل شده فقط به فوتبال فکر کنند؟
در یک نکته با رئیس فدراسیون فوتبال کاملا موافقیم؛ توهین، فحاشی و تمسخر تحت هیچ شرایطی قابل قبول نیست. همانطور که تمسخر بازیکنان و مربیان تیم ملی محکوم است، توهین به منتقدان، خبرنگاران، نویسندگان و فعالان رسانه ای نیز غیرقابل دفاع است. ما قرار نیست برای محکوم کردن یک رفتار اشتباه، چشم خود را بر اشتباهات دیگر ببندیم.
سال هاست که فوتبال حرفه ای در سرتاسر دنیا برای چنین موقعیت هایی راه حل پیدا کرده است. در آستانه مسابقات مهم، بسیاری از تیم های بزرگ بازیکنان خود را از شلوغی و شلوغی دور می کنند تا تاثیر فشار روانی و حاشیه ها را به حداقل برسانند.
از سوی دیگر، فوتبال یک ویژگی مهم دارد. نتیجه تقریباً همه چیز را تغییر می دهد. اگر تیم ملی در جام جهانی عملکرد خوبی داشته باشد و با عملکرد قابل قبول نتایج ارزشمندی را کسب کند، نه امواج عصبی فضای مجازی می توانند آن را از بین ببرند و نه جریان های خارج از مرزهای ایران که آرزوی شکست فوتبال کشور را دارند.
در فوتبال همیشه بهترین جواب در زمین چمن داده می شود. به همین دلیل، شاید امروز مهمترین وظیفه بازیکنان و اعضای کادرفنی این باشد که کمتر به تلفن همراه خود نگاه کنند و بیشتر به زمین بازی نگاه کنند. چرا که هیچ پست اینستاگرامی، هیچ نظر و جنجال رسانه ای نمی تواند به اندازه یک نتیجه خوب فضای اطراف تیم ملی را تغییر دهد.