به گزارش خبرگرافی، هافبک تیم ملی انگلیس و باشگاه آرسنال شورتش را به شکلی غیرعادی بالا کشیده بود. حرکتی که باعث لو رفتن قسمت زیادی از ران های او شد و بازتاب زیادی در باشگاه و شبکه های اجتماعی داشت.
این اقدام ساده به سرعت تبدیل به موضوع بحث آنلاین شد و حتی منجر به نظریههای عجیب و غریب و گاهی طنز آمیز شد. برخی از کاربران در مورد معنای احتمالی این حرکت حدس زدند. از جمله اینکه آیا بالا کشیدن شورت می تواند نشانه ای از نوع ضربه کرنر، جهت پاس یا حتی تاکتیک های تیمی باشد. این بحث ها کم کم از شوخی فراتر رفت و به نوعی «تئوری توطئه» درباره رفتار فوتبالیست ها تبدیل شد.
این در حالی است که در آیین نامه رسمی فیفا محدودیت خاصی برای بلندی شورت بازیکنان وجود ندارد. در اسناد بلند مربوط به لوازم ورزشی فقط الزامات کلی در مورد استفاده از شورت، رنگ، محل شماره بازیکن و ممنوعیت زیپ و جیب ذکر شده است. همچنین تاکید می شود که شماره بازیکن باید کاملا قابل مشاهده باشد. اما هیچ اشاره ای به حداقل یا حداکثر طول شورت نشده است که عملا به بازیکنان آزادی عمل می دهد.
همین عدم محدودیت باعث شده بسیاری از فوتبالیست ها سبک شخصی خود را در پوشیدن شورت انتخاب کنند. در فوتبال مدرن، بازیکنانی مانند جک گریلیش، مارسلو، لوکاس پودولسکی و حتی نیمار بارها با شورت کوتاه یا کمر بلند دیده شده اند. این روند در فوتبال زنان نیز رایج است و برخی از بازیکنان برای راحتی یا عملکرد بهتر سایزهای کوچکتر را ترجیح می دهند.
دلایل این رفتار فقط سطحی نیست. به گفته برخی از مربیان و روانشناسان ورزشی، حرکات تکراری مانند بالا کشیدن لباس می تواند نقش روانی مهمی در کنترل اضطراب داشته باشد. در شرایط رقابتی پرفشار، ورزشکاران به رفتارهای کوچک و قابل کنترل روی می آورند تا احساس ثبات و تمرکز بیشتری داشته باشند. این نوع عادات می توانند به نوعی «ریتم ذهنی» برای شروع یا ادامه عملکرد ورزشی تبدیل شوند.
از طرفی طراحی و تکنولوژی لباس های ورزشی نیز در این امر نقش دارد. طراحان برندهای ورزشی می گویند که شورت مدرن با هدف افزایش آزادی حرکت و کاهش چسبیدن به بدن طراحی شده است، اما در نهایت ترجیحات بازیکنان تعیین کننده است. برخی از بازیکنان برای راحتی بیشتر و یا حتی کاهش مقاومت حریف در درگیری های فیزیکی، شورت های تنگ تر یا کوتاه تری را انتخاب می کنند.
در طول تاریخ فوتبال تغییرات قابل توجهی در قد شلوارک رخ داده است. در دهه های اولیه، شورت بلند و زیر زانو بود، اما از دهه 1960 به بعد کوتاه شد و در دهه 1990 دوباره به مدل های گشاد و بلندتر بازگشت. در سالهای اخیر، روند کوتاهتر شدن شلوارکها احیا شده است، بخشی به دلیل مد و تا حدودی به دلیل عملکرد ورزشی.
در نهایت، آنچه به نظر می رسد یک حرکت ساده توسط دکلان رایس باشد، در واقع ترکیبی از عوامل روانی، فنی، مد و حتی فرهنگ فوتبال است. این رفتارها لزوماً معنای تاکتیکی ندارند، اما در فضای رسانه ای امروزی می توانند به سرعت به موضوعی جهانی و بحث برانگیز تبدیل شوند.