خبرگرافی به نقل از فرارو، نگاهی به آخرین اطلاعات بانک مرکزی نشان می دهد بانک های بزرگ کشور به شرکت های زیرمجموعه خود وام می دهند. بر اساس این دادهها، بانکهای کشور از محل منابع خود به شرکتهای زیرمجموعه خود ۲۱۵ میلیارد تومان وام صادر کردند.
در بخشی دیگر از آمار ارائه شده از سوی بانک مرکزی، بیش از 164 میلیارد تومان از منابع بانک ها صرف تسهیلات کارکنان خود شده است.
در گزارش بانک مرکزی از یک سو ارقام اعطای تسهیلات به زیرمجموعه های بانک ها و از سوی دیگر وام های اعطایی به کارکنان بانک ها دو محور آماری با اطلاعات مهم است. در این گزارش می خوانیم: «بانک عینهاد به مبلغ 123 هزار و 270 میلیارد تومان، بانک پاسارگاد به مبلغ 24 هزار و 190 میلیارد تومان، مؤسسه اعتباری ملل به مبلغ 18 هزار میلیارد تومان و بانک پارسیان به مبلغ 18 هزار میلیارد تومان». مبلغ 17 هزار و 500 میلیارد تومان به شرکت ها. زیرمجموعه های آنها تخفیف داده است.
همچنین طبق اعلام بانک مرکزی ۱۶۴ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان از محل منابع ۳۰ بانک کشور به کارکنان خود وام داده شد. بانک سپه به مبلغ 30 هزار و 850 میلیارد تومان، بانک ملی به مبلغ 24 هزار و 910 میلیارد تومان، بانک صادرات به مبلغ 17 هزار و 140 میلیارد تومان و بانک ملت به میزان 15 هزار و 770 میلیارد تومان تسهیلات برای کارکنان خود. .
موضوع اعطای وام بانک ها به کارکنان خود مدت هاست که مورد انتقاد قرار گرفته است. خردادماه امسال علیرضا سلیمی، یکی از اعضای هیأت رئیسه مجلس گفت: «بانک مرکزی باید آمار تسهیلات بانکی را به کارکنان خود اعلام کند. گاهی مردم برای دریافت تسهیلات 5 تا 10 میلیونی در قرض الحسنه مشکلات زیادی دارند اما وام های حدود 164 میلیارد تومانی به راحتی به کارمندان بانک ها داده می شد.
با توجه به این شرایط، سؤالاتی مطرح می شود که علل اعطای بی رویه اعتبار و تسهیلات بانکی به افراد و بنگاه های اقتصادی خاص چیست و چگونه می توان این شرایط را کنترل کرد؟ وحید شقاقی شهری، اقتصاددان و استاد اقتصاد دانشگاه خوارزمی در گفتگو با فرارو به این سوالات پاسخ داد:
ضرورت بازتعریف و اصلاح ساختار نظام بانکی کشور
وحید شقاقی به فرارو گفت: واقعیت این است که تا ساختار بانک های کشور اصلاح نشود، این مشکلات با نظارت، توصیه و دستور حل نمی شود. البته بانک ها قانون شکنی نکردند. یکی از مفاد «بانکداری بدون ربا» به بانکها اجازه سرمایهگذاری مستقیم میدهد و چون نرخ سود واقعی در اقتصاد ایران منفی است و بانکهای کشور نیز مجاز به «پولسازی» و «جذب سپرده» بودند. نرخ بهره واقعی منفی به این بانک ها اجازه داده است تا به جای ارائه تسهیلات به بخش خصوصی، به تنهایی تجارت کنند. در نتیجه در زمینه های مختلف دست به کارآفرینی بی رویه زده اند. در واقع بانک ها در اینجا نمایندگی دارند، از هلدینگ های معدنی و صنعتی گرفته تا حضور در بخش های مختلف اقتصادی. وقتی نرخ سود واقعی در اقتصاد ایران بین 20 تا 25 درصد است و تورم همیشه بالاتر از نرخ سود است، طبیعتاً برای بانکها جذاب است که به جای تسکین بخش خصوصی، به شرکتهای تابعه خود کمک کنند. هر زمان که بانک مرکزی فشار می آورد، این بانک ها به یکدیگر تسکین داده اند. یعنی بانک ایکس به شرکت های بانک Y و بالعکس تسهیلاتی اعطا کرده است.
وی افزود: چنین شرایطی عملاً باعث شده است که بیشتر تسهیلات به شرکت های تابعه خود بانک ها تعلق گیرد.این مشکل با نظارت و سخت گیری حل نمی شود، باید اصلاحات قانونی انجام شود. نباید شاهد وضعیتی باشیم که بانک های تجاری (با مجوز خلق پول) به تجارت بپردازند. قانون بانکداری بدون ربا که به بانک ها اجازه سرمایه گذاری مستقیم می دهد باید لغو شود. بانکهای تجاری فقط باید بر اساس مجوز خلق پول و اعطای تسهیلات به بخش خصوصی عمل کنند و اجازه سرمایهگذاری و سرمایهگذاری مستقیم را نداشته باشند. اگر مسئولان می خواهند بانک ها تجارت کنند، باید ساختار را تغییر دهند.
بی عدالتی در نظام پرداخت دولتی
این استاد دانشگاه در ادامه گفت: در خصوص وام های گزاف به کارکنان بانک ها، مهم ترین نکته تغییر آیین نامه ها و دستورالعمل های بانک مرکزی است که به شبکه بانکی ابلاغ می شود.بانک ها وام های کلان به کارکنان خود پرداخت می کنند. من مخالف پرداخت وام نیستم اما مشکل اینجاست که وقتی بانک های دولتی و نیمه دولتی داریم و کارمند دیگری در یک سازمان دولتی مشغول به کار است، نمی توان به یک کارمند چند وام با سود کم داد و به کارمند دیگری که در اداره است. یکی دیگر از کارهای دولت اعطای وام های بسیار اندک با نرخ بهره بالا است. من این رفتار را یک بی عدالتی در نظام پرداخت دولتی می دانم. از این منظر و با توجه به رعایت نظام پرداخت، بانک مرکزی موظف به ساماندهی و رفع این مشکل است. من همچنین شنیده ام که برخی از بانک های دولتی به کارمندان خود وام های متعدد و کلان اعطا کرده اند.
وی افزود: مشکل این است که ساختاری معیوب در سیستم بانکی ما وجود دارد که همانطور که قبلاً اشاره کردم باید اصلاح شود. تا زمانی که این ساختار تغییرات اساسی و اصلاحات همه جانبه ایجاد نکند، بحث پرداخت وام به بانک باقی خواهد ماند.» مشکلات کارکنان حل نمی شود. مشکل بازپرداخت وام به بانک های تابعه حل نمی شود. در قانون بانکداری بدون ربا، بانک ها به طور مستقیم سرمایه گذاری می کنند و از آنجایی که بانک ها مجوز خلق پول را دارند، می توانند به راحتی این کار را انجام دهند و از مردم سپرده جذب کنند. از آنجایی که چند سالی است که نرخ سود واقعی در اقتصاد ایران منفی بوده است، این موضوع جذابیت تسهیلات پرداختی را برای بانک های تابعه افزایش داده است.
“سه گانه غیرممکن” در سیستم بانکی کشور
این کارشناس اقتصادی گفت: برای نشان دادن وضعیت فعلی یک مثال وجود دارد.در حال حاضر نرخ سود 23 درصد و نرخ تورم 50 درصد است. نکته این شرط این است که اگر وام با سود 23 درصد بگیرید، بلافاصله سود 27 درصد دریافت خواهید کرد. وقتی خود بانک ها دارای زیرمجموعه و مجوز ایجاد پول و جذب سپرده از مردم هستند و سود منهای 30 درصد دارند، جذابیت خاصی در ارائه تمامی تسهیلات به زیرمجموعه ها با رفتار منطقی آنها ایجاد می شود. به همین دلیل اعطای تسهیلات به بخش خصوصی با عقلانیت نظام بانکی ناسازگار است. در واقع معتقدم بانک ها عقلانی عمل می کنند و مشکل این است که در سیستم بانکی ربا وجود ندارد. ما یک مثلث یا “سه گانه غیرممکن” داریم. یک طرف مجوز خلق پول است. طرف دوم نرخ بهره واقعی منفی و ضلع سوم کمک هزینه سرمایه گذاری مستقیم است. البته نتیجه این سه نفر اعطای تسهیلات به بخش خصوصی نیست.
وی افزود: بنابراین تاکید می کنم تا اصلاح قانون بانکداری بدون ربا این شرایط برقرار است. احتکار در شرایط فعلی باید قانون بانک های بدون ربا اصلاح شود و به بانک های تجاری که مجوز خلق پول دارند مجوز سرمایه گذاری مستقیم داده نشود. آنها فقط باید اجازه داشته باشند که به بخش خصوصی کمک کنند. در دنیا بانکهایی نیز وجود دارند که به بانکهای سرمایهگذاری معروف هستند، اما در کشور به عنوان «شرکتهای تأمین مالی» شناخته میشوند. اگرچه این بانکهای سرمایهگذاری میتوانند سرمایهگذاری کنند یا در سرمایهگذاری مشارکت کنند، اما مجوز ایجاد پول ندارند. تنها ماموریت این بانک ها جذب سپرده های مردم و سرمایه گذاری مستقیم و یا با مشارکت بخش خصوصی است.
شقاقی گفت: هیچ بانکی در هیچ کجای دنیا محور سرمایه گذاری و خلق پول را ندارد. در کشور ما سه مدل بانکی وجود دارد. بانک دولتی (ملی، سپه و …)، بانک شبه دولتی (ملت، سپه، صادرات، تجارت و …) و بانک خصوصی (پاسارگاد، اختاز نوین و …) بخشی از نیروی کار شاغل در دولت و شبه بانک های دولتی بانک های دولتی کارمند دولت محسوب می شوند. اما دو راه برای پرداخت وام به کارمندان دولت وجود ندارد. شورای دولت باید بحث نظام یکسان پرداخت را اعلام کند. به دلیل این مشکلات، نشستن در هیئت مدیره بانک برای همه سخت است. هزاران لابی، مبادله و دستور برای عضویت در بانک یا هیئت مدیره فرعی وجود دارد. این وضعیت کاملاً ناعادلانه است.»
کمک پشت صحنه به وام بانکی؛ مشکل سیستم بانکی بدون ربا اولین بار در پایگاه اطلاع رسانی دیارمیرزا پدیدار شد.