حجت الاسلام هادی سروش، استاد حوزه در واکنش به اظهارات حجت الاسلام علیرضا پناهیان در تلویزیون درباره خلق و خوی پیامبر اسلام و حضرت علی (ع) در یادداشتی نوشت: «هر بار میوه ای از این باغ، تازه تر از همیشه می آید!» صاحب آنتن زنده و حمایت من از هر طرف، یک بار دیگر شگفتی ساز شد!
این استاد ادامه داد: ایشان! وی پس از ارائه نظریه «تقدم ولایت بر عدالت» و «بنیاد رسالت بر قدرت و نه اخلاق»، در سحرگاه ماه مبارک رمضان در برنامه زنده رسانه فراگیر دولت فریاد زد. «تلخ گوشت پیغمبر و علی»!
حرف ما این است؛ با اتهام «گوشت تلخ» تو شیرین ترینی، نمی توانی تلخی خود را شیرین کنی! و دیگر حرفی نداریم.
داستان در مورد چیست؟ اینجا را ببین.
اما در مورد برخی از جوانان که ممکن است فکر کنند آنچه محبوبشان می گوید مطابق با موازین دین است، یک گفتار مستدل و مستند بر اساس منابع دینی داریم تا بعد از مدتی خدای ناکرده ببینند که همه هزینه می کنند. دین خود را بر احساسات خود حمل می کنند و کالاهای بازار دنیای دیگران را حمل می کنند. دارند!
قرآن و حديث و تاريخ پيامبر(ص) را شيرين ترين گوهر عالم هستي نشان مي دهد و علي(ع) لحظه اي در علم و عمل از رسول خدا(ص) جدا نمي شود. رسول خدا (ص) شیرین ترین عالم هستی است.
با توجه اجمالی به منابع دینی می توان به این ادعا دست یافت.
قرآن عظمت اخلاقی و شیرینی رسول خدا (ص) را برای خواندن در مراحل مختلف بیان می کند.
در مرحله اول در خصوص شیرینی اخلاق و رفتارش نسبت به همگان فرمود: «انک لاعلی خلق عظیم» (قلم/4)
در مرحله بعد؛ خداوند متعال شیرینی رفتار خود را در رابطه با مؤمنان اینگونه بیان کرد: ; – همانا پیامبری از خودتان به سراغ شما آمده است که سختی بر شماست، او مشتاق شما و دلسوز مؤمنان است. ﴿طوبی/128﴾
فرمان بر گشودن بال محبت برای مؤمنان به او داده شد; «واخفظ جناحک لمنه اتباک منا المؤمنین» (شعرای 215) و موفق شد و خداوند او را تأیید کرد; «رحمت الله للهم» (آل عمران/159)
تحقق مفاد این آیات را می توان در سراسر زندگی پیامبر مشاهده کرد، مثلاً; رسول خدا (ص) در غم و شادی با مردم بود; از این رو به تشییع جنازه آنان رفت و در اقصی نقاط مدینه از بیماران عیادت کرد. «یاشیا الجنائز و یاود المرادی در اقصی المدینه. (بحار 16/228)
در مرحله سوم؛ شیرینی سبک و رفتار او با جاهلان و حتی دشمنان، امر به گذشت و احسان و غلبه بر جهل است. «خد العفو و امر عرفی و نهی از جاهل» (اعراف 199)
به همین دلیل است که در کتاب معروف «تاریخ دمشق» فهرستی از افرادی وجود دارد که پیامبر مبالغ هنگفتی به آنها داده است و در میان آنها نام ابوسفیان و اولاد او به چشم می خورد. می دهد
حلاوت وجود مبارک پیامبر (ص) را نمی توان در سخنان یارانش – زن و مرد – شمرد.
مثلا؛ پس از جنگ احد، همسر عمرو بن جاموح اجساد شوهر و برادر و فرزند خود را که همگی در جنگ احد به شهادت رسیدند به شهر حمل می کرد و می گفت: این که رسول خدا (ص) را می بینم. خداوند (ص) در سلامتی مایه مصیبت است و به آسانی می توان آنچه را که با آن روبه روست دید». (سیره ابن هشام ج 1 ص 677 )
آیا ممکن است کسی «گوشت تلخ» باشد؟ و جوامع بشری را یکی پس از دیگری تسخیر کنند؟!
این فتوحات ریشه در فتح مدنیه دارد که مردم با اخلاق و ادب و فرهنگ غنی اسلام مواجه شدند و مسلمان شدند تا اینکه گفتند: «فتح المدینه با قرآن».
اینجاست که دشمن شماره یک پیامبر ـ ابوسفیان ـ اعتراف می کند: «از قیصر و کسری و پادشاهانش متنفر بودم، اما در هیچ جا به اندازه ای که در میان مسلمانان و پیامبرشان دیدم، ارادت و محبت ندیدم». (بحار، ج 21 ص 99)
حضرت امیر (ع) در نهج البلاغه چه زیبا و زیبا بیان کرده است: دلها از محبت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم آکنده شد و دیگر چشم ها نمی خواست چیزی ببیند. غیر از پیامبر: /192)
استاد مطهری از تأثیر محبت ایشان در دل ها مثال می زند و می گوید: «این یک نوع هیپنوتیزم وسیع بود».
وقتی سیره و سیره رسول خدا این گونه باشد، رفتار محبت آمیز امیرالمومنین علیه السلام با دوستان و دشمنان روشن است و جای هیچ تردیدی باقی نمی گذارد. و روایت «علی غشون فی ذات الله» که گوینده در این برنامه خواند، در صورتی که سند قابل قبولی داشته باشد مربوط به جریان خاصی است و مستقیماً مربوط به «حرام شرع و حق الناس» است که دوستان. می تواند رجوع کند.
در پایان؛ اهانت به ساحت مقدس رسول خدا (ص) و امیرالمومنین (علیه السلام) در “رسانه های حکومتی” که حاصل خون صدها هزار شهید عزیز بود، شرمساری بزرگ خود را اعلام می کنیم.
وای خدای من نمیذارم بری!