دو سیاهچاله در پس زمینه ای از ستاره ها و توده های گاز و غبار قرار گرفته اند. گرانش شدید آنها باعث می شود که پرتوهای نور اجسام دور با تاب برداشتن فضازمان به شکل حلقه های اینشتین خم شوند. این دو سیاهچاله در گردش مارپیچی نزدیک و نزدیکتر می شوند و در نهایت با هم ادغام می شوند.