الگوی مداخله آمریکا در عراق، از مخالفت با نامزدی نوری مالکی گرفته تا استفاده از اهرم مالی و همکاری امنیتی، نشان دهنده رویکردی سیستماتیک برای محدود کردن استقلال سیاسی بغداد است. این مداخله همراه با بهرهبرداری از وابستگی جریانهای سیاسی داخلی به قدرتهای خارجی، عراق را در چرخه بیثباتی و عدم حاکمیت ملی گرفتار کرده است.