فورد برخی از نمادین ترین شخصیت های تاریخ سینما را بازی کرده است. او به ویژه برای شخصیت های ایندیانا جونز و هان سولو شناخته شده است. این بازیگر کهنه کار می گوید که چگونه افسردگی در نهایت او را در دوران دانشگاه به سمت بازیگری سوق داد.
فورد چندین دهه است که یک چهره برجسته در هالیوود بوده است. او اخیراً در یکی از قسمتهای پادکست Awards Chatter ظاهر شد و در طول مکالمه درباره چندین موضوع از جمله تأثیر افسردگی او بر زندگی و مسیر شغلیاش صحبت کرد. فورد با یادآوری سال های اولیه زندگی خود گفت:
من در یک اتاق یک نفره زندگی می کردم و کلاس هایی برای رفتن داشتم اما به ندرت بیرون می رفتم. از تخت بلند می شدم، تلفن می زدم، پیتزا سفارش می دادم، برمی گشتم و دراز می کشیدم تا پیتزا برسد. پیتزا را می خوردم، بسته ها را دور می انداختم و دوباره می خوابم.
و در موارد نادری که به کلاس می رفتم، اغلب در بیرون ساختمان را می زدم و برمی گشتم. من خیلی افسرده بودم… از نظر اجتماعی بیمار بودم، از نظر روانی ناخوشایند. من هرگز واقعاً در دانشگاه دوستی پیدا نکردم تا اینکه به طور تصادفی در کلاسی به نام “درام” بدون خواندن توضیحات کامل شرکت کردم تا معدل خود را بالا ببرم.
توضیحات کلاس با چند کلمه در مورد خواندن و تحلیل نمایشنامه شروع شد، اما قسمتی را که در آن نوشته شده بود آنها را بازی کنند، نخواندم. بنابراین، این یک شگفتی بود.
بازیگر بلید رانر در ادامه گفت:
من قبلاً هرگز چنین کاری انجام نداده بودم و از اینکه متوجه شدم افرادی که فکر می کردم مانند من شکست خورده بودند در واقع از جالب ترین افرادی بودند که می شناختم شگفت زده شدم. آنها کارهایی می کردند که من واقعاً نمی فهمیدم و داستان های جالبی درباره زندگی تعریف می کردند. برخی از آنها در توانایی خود در درک رفتار انسانی استثنایی بودند. بنابراین فکر می کنم جای خود را در میان داستان نویسان پیدا کردم. واقعاً دنیای من را تغییر داد، زندگی من را متحول کرد.
فورد از آن زمان تاکنون در بیش از 70 فیلم ظاهر شده است. از جمله این فیلمها میتوان به مجموعههای ایندیانا جونز، جنگ ستارگان و بلید رانر اشاره کرد. از افتخارات او می توان به جایزه یک عمر دستاورد AFI، جایزه Cecil B. DeMille، مدال سزار، نخل طلای افتخاری، و جایزه یک عمر دستاورد SAG-AFTRA اشاره کرد.