نقشه خطرناک قلعه نویی و رفقا برای تیم ملی؛ باشد برای بعد از جام ملت ها

از آنجایی که نه تیم ملی به هدف خود رسیده و نه سرمربی این مجموعه به وعده های خود عمل کرده است، انتظار می رفت هر چه زودتر عذرخواهی کنند و با نوشتن استعفای مسیر رشد و اعتلای فوتبال ملی را ترک کنند. با این وجود در حرکت رو به جلو، مجموعه کادر فنی تیم ملی «تالابکار» از آب درآمده و در باد کسب سه تساوی در جام جهانی و «دستاوردهایی» از آن به خواب رفته است. خطر واقعی و جدی از اینجا شروع می شود. چرا که برنامه های این افراد برای فوتبال ملی خطرناک است و افق های روشن ممکن را تیره تر از همیشه می کند.

جوانگرایی وجود ندارد

ایران در حالی مسافر آمریکا شد که امیر قلعه نویی به عنوان سرمربی بعد از جام ملت های آسیا 2023 نوید 60 درصد جوانی را در تیم ملی داد. اما نتیجه وحشتناک بود. در جام جهانی نه تنها جوانان حضور نداشتند، بلکه تیم ملی دومین تیم مسن این مسابقات بود. ایران نتیجه نگرفت و به جوانان فرصت نداد تا حداقل برای مسابقات بعدی آماده شوند. جالب است که رفقای قلعه‌نویی نیز در این راستا اعتبار نشان داده‌اند و با تاکید بر این که جام جهانی و جام ملت‌ها جای جوان‌گرایی نیست، سعی در فرار از پذیرش تقصیر خود دارند. اینها بخشی از اظهارات اخیر هومان افاضلی یکی از دستیاران امیر قلعه نویی است. وی گفت: چرخه جوانان به بعد از جام ملت های آسیا موکول می شود.

چنین اظهاراتی پیام روشنی دارد: آنها خود را صاحب صندلی فنی تیم ملی می دانند، خیالشان راحت است که قدرت نمی تواند آنها را تغییر دهد و تازه وعده جوان سازی را به بعد از جام ملت های 2027 موکول کرده اند. به این ترتیب ایران با این گروه فنی با تیم قدیمی دیگری راهی تورنمنت دیگری می شود.

نقشه خطرناک قلانویی و دوستان

جالب اینجاست که امیر قلعه نویی و کادر فنی تیم ملی موضوع جوانگرایی را دست کم گرفته و اعتقادی به آن ندارند. قالنویی بعد از مسابقات قهرمانی کشور قبلی، نوید جوانان را داد که بعدها ناکام ماند. در جام جهانی خبری از جوان سازی نبود و حالا که این فوتبال کهنه بیش از هر زمان دیگری به خون تازه و بنزین سبز نیاز دارد، وعده جوان سازی به بعد از جام ملت های بعدی موکول شده است. این همان فرمولی است که مجموعه فعلی تیم ملی خرید و سرعت اصلاحات را در فوتبال ایران به تاخیر انداخت.

قسمت خطرناک ماجرا نادیده گرفتن جوانانی است که هر چه تلاش کنند جایی در تیم ملی نخواهند داشت. کادر فنی فعلی ظاهرا با برخی از پیشکسوتان وعده های پنهانی دارد و قرار است به هر حال فرصت ها در اختیار آنها قرار گیرد. به این ترتیب انتخاب مجدد احتمالی آنها به عنوان مسئولان فنی این تیم تا بعد از جام ملت های آسیا ادامه خیانت به جوانان فوتبال ایران است. مواردی که در سال های اخیر به اندازه کافی مورد غفلت قرار گرفته اند.

اما در سطحی بالاتر، این تداوم خیانت آشکار به افق فوتبال ملی است. چرا که اصلاحات در این فوتبال دوباره به تعویق می افتد و تنها وعده های توخالی برای حفظ کرسی و بقا جای تلاش ها را می گیرد. از این پس توپ در زمین فدراسیون خواهد بود تا پیام خود را برای فوتبال ایران برساند. اینکه آینده برای او مهم است یا روابط را ترجیح می دهد به تصمیمی که می گیرند بستگی دارد.