نظر ملک جهان خزاعی درباره کیمیایی، سینما و چند داستان دیگر

موزه سینما در ادامه انتشار سلسله برنامه های تاریخ شفاهی خود به مناسبت سالروز تولد «ملک جهان خزایی، طراح صحنه و لباس و مدیر هنری پیشکسوت سینما» بخش هایی از گفتگوی این هنرمند را منتشر کرده است می توانید در زیر بخوانید

به گزارش ایسنا، به نقل از روابط عمومی موزه سینما، ملک جهان خزایی طراح صحنه، طراح صحنه و لباس و کارگردان هنری با بیان اینکه در خانواده ایلیاتی و ملکی بزرگ شده است، گفت: از کودکی تصمیم گرفتم نقاش شوم. خیلی وقتم را صرف این کار می کردم چون خانواده ام مرا از این کار منع کرده بودند.

وی ادامه داد: یادم هست قالی را برمی داشتم و روی موزاییک ها نقاشی می کشیدم و وقتی صدای پای اعضای خانواده را می شنیدم برای اینکه تنبیه نشم فرش را پس می زدم.

خزایی خاطرنشان کرد: پدرم به تحصیل اعتقاد داشت به همین دلیل من و سایر اعضای خانواده برای ادامه تحصیل به خارج از کشور رفتیم زیرا در آن زمان مشهد دانشگاه نداشت و مدت کوتاهی از دبیرستان در ایران تحصیل کردم و سپس کشور را ترک کرد تا مراحل دیگری را طی کند. حضور در محیط دانشگاه برایم جالب بود چون تا آن زمان فقط در کتاب با محیط دانشگاه مواجه شده بودم.

وی با اشاره به تحصیل در دانشگاه های خارج از کشور گفت: زمانی که برای مصاحبه وارد یکی از دانشگاه های مطرح شدم، نور پروژکتور روی آثارم قرار گرفت و 9 داور داوری آثارم را بر عهده داشتند. آنها به جای اینکه بخواهند کار من را ارزیابی کنند، علاقه مند بودند که چگونه دانشگاه را بشناسم و حدود یک ساعت از من سؤال می کردند. روزی که نامه پذیرش برایم ارسال شد، باورم نمی شد دانشگاه معتبری که نقاشان بزرگی چون ترنر و پاسبان و بسیاری دیگر از چهره های مشهور دنیای نقاشی در آن درس خوانده بودند، تنها به دلیل ارزیابی 3 اثر، من را پذیرفته باشد. .

نظر ملک جهان خزایی درباره کیمیایی، سینما و چند داستان دیگر

خزاعی با بیان اینکه با همه کارگردان هایی که کار کردم آشنایی نداشتم اما کارهای آنها را به دقت مشاهده کرده است، گفت: به عنوان مثال زمانی که مسعود کیمیایی به من پیشنهاد همکاری داد تعدادی از آثار او را دیدم و از بین همه آنها اکثرا فیلم گوزن توجهم را جلب کرد. به نظر من کیمیایی یکی از حرفه ای ترین کارگردان های سینمای ایران است. من حتی یک بار هم صدای جیغ او را سر صحنه فیلمبرداری نشنیده بودم و هر روز صبح که سر صحنه حاضر می شدند، طبق دکوپاژ از پیش تعیین شده کارشان را تمام می کردند و من حتی شاهد کوچکترین تنشی بین گروه نبودم.

وی اظهار داشت که دموکراسی برای او در کارش بسیار مهم است. وی افزود: ابتدا نظر هر بازیگری را در مورد مواردی که مورد علاقه آنها نیست می پرسم و همه را یادداشت می کنم و به آنها توجه می کنم. سعی می کنم در سکانس ها به چیزهایی توجه کنم که به بازیگر در ایفای نقشش کمک کند و برای این کار یک طراحی دقیق انجام می دهم. همچنین حال و هوای موجود در داستان برایم بسیار مهم است و ایجاد آن در یک اثر سینمایی را جزو وظایف کارگردان هنری می دانم.

خزایی گفت: خوشحالم سینمای ایران چهره خوبی پیدا کرده و در مسیر درست به زندگی خود ادامه می دهد. خدمت به سینمای ایران از ابتدا تا روزی که به کارم ادامه دهم برای من افتخار است.