اولین نشانه های نام اوین در منابع مکتوب به قرن هفتم هجری قمری برمی گردد. شهاب الدین ابوعبدالله یاقوت بن عبدالله حموی، معروف به یاقوت حموی، جغرافیدان و مورخ عرب زبان، در کتاب معجم البلدان خود از روستایی در مرز غربی شامیران یاد کرده است که برخی از مورخان و تهران شناسان معتقدند. نشانه های آن آبادی با شهرک اوین همخوانی دارد.
علیرضا زمانی، پژوهشگر تهرانی، درباره تکرار نام روستایی به نام «ازون» در کتاب معجم البلدان می گوید: «مورخ عرب زبان از تبار یوننان به نام یاقوت حموی یا به قول او یاقوت. مولانا در برخی منابع از روستایی در غرب شمیران در کتاب معجم البلدان نام برده و این روستا را آزون می نامد و نام برخی از اهالی روستا را در کتاب آورده است.
از جمله از شخصی به نام «ابوعباس احمد بابازیدی آزونی» یاد می کند که زیدی مذهب بوده و با طایفه اش پیرو مذهب زیدی در روستای ازون شمیران زندگی می کرده است. این عالم بزرگ در قرن پنجم هجری قمری در آزون می زیست و گفته می شود که در سفرهای فراوان به ری مورد احترام مردم آن شهر بوده و با علمای ری گفتگوهای فراوانی داشته است.