روزنامه ایران نوشت: بر اساس مصوبات فیفا مجموع پاداش های اختصاص یافته به تیم ها در این مدت به 655 میلیون دلار افزایش یافته است. رقمی که نشان دهنده جهش قابل توجهی نسبت به دوره قبل و در راستای گسترش ساختار مسابقات به 48 تیم است.
در راس این هرم مالی تیم قهرمان قرار دارد که با کسب عنوان اول 50 میلیون دلار پاداش (تقریبا معادل نه هزار و چهارصد و سی میلیارد تومان) دریافت خواهد کرد. در حالی که نایب قهرمان نیز سهمی معادل 33 میلیون دلار (تقریبا معادل 6 هزار میلیارد تومان) می گیرد.
این ارقام صرفا در چارچوب پاداش عملکرد تعریف شده و جدا از کمک هزینه مشارکت و آمادگی به فدراسیون ها پرداخت خواهد شد. در این بین مسابقه رده بندی همچنان جایگاه خاصی در سیستم توزیع منابع مالی دارد و نتیجه آن مستقیما بر سهم نهایی تیم ها تاثیر می گذارد. تیم برنده در رده سوم 29 میلیون دلار (تقریباً معادل پنج هزار و 450 میلیارد تومان) دریافت می کند و تیم بازنده چهارم می شود و 27 میلیون دلار (تقریباً معادل پنج هزار میلیارد تومان) می گیرد. اختلاف دو میلیون دلاری که اگرچه در مقیاس کلان چندان چشمگیر به نظر نمی رسد، اما اهمیت خود را در سطح فدراسیون ها و سیستم پاداش دادن به بازیکنان حفظ کرده است. این مکانیسم نشان می دهد که حتی بازی رده بندی نیز فراتر از جنبه تشریفاتی، کارکرد اقتصادی خاصی در ساختار جام جهانی دارد.
بررسی داده های رسمی جام جهانی 2022 قطر تصویر دقیق تری از روند صعودی این پاداش ها ارائه می دهد. در آن دوره تیم قهرمان 42 میلیون دلار، نایب قهرمان 30 میلیون دلار، تیم سوم 27 میلیون دلار و تیم چهارم 25 میلیون دلار دریافت کردند. مقایسه این ارقام با پاداش های تعیین شده برای سال 2026 نشان می دهد که سهم قهرمان هشت میلیون دلار افزایش یافته و سایر تیم های حاضر در چهار تیم نهایی نیز رشد تدریجی اما قابل توجهی را تجربه کرده اند. این افزایشها را میتوان در چارچوب سیاستهای مالی جدید فیفا و رشد درآمدهای تجاری، حقوق پخش و کمکهای حمایت مالی تحلیل کرد.
جام جهانی 2026 را می توان نمادی از ورود فوتبال ملی به مرحله جدیدی از اقتصاد ورزش دانست. مرحله ای که در آن موفقیت در زمین همزمان با دستاوردهای مالی قابل توجه تعریف می شود و رقابت برای کسب جام با رقابت برای سهم بیشتری از یکی از بزرگترین صندوق های ورزشی جهان گره خورده است. چنین روندی نشان می دهد که جام جهانی دیگر فقط یک رویداد ورزشی نیست، بلکه به یک اکوسیستم اقتصادی و پیچیده تبدیل شده است که در آن هر نتیجه ای پیامد مستقیمی بر تراز مالی فوتبال ملی کشورها دارد.