سید محمدتقی مصطفوی کاشانی قدیمی ترین کتیبه نصب شده در میان سرهای تهران را کتیبه فیروزه ای رنگ در بقعه امامزاده یحیی (ع) می داند و تصاویر آن را نیز در کتاب آثار تاریخی تهران منتشر کرده است.
این لوح در ابتدا در پایین دیوار خشتی بیرونی بقعه امامزاده یحیی قرار داشت، اما در جریان بازسازی بقعه به مدت دو سال به موزه ملی ایران سپرده شد. محمود منیعی تهران پژوه درباره این کتیبه می گوید: «شکل این کتیبه مستطیل و طول (ارتفاع) و عرض آن 44×29 سانتی متر است و لوحی مشابه آنچه مرحوم مصطفی در کتاب خود منتشر کرده در بالا نصب شده است. سردر که در ایوان شمالی بنای جدید امامزاده قرار دارد، اما نمونه ای کاملاً مشابه آن در بخش عهد اسلامی موزه ملی نیز نگهداری می شود هنرهای اسلامی معتقدند لوح موجود در موزه ملی باید نمونه اصلی باشد و لوح موجود در آرامگاه امامزاده یحیی در واقع مونتاژ جدیدی از لوح اصلی است.
در قسمت بالای لوح کتیبه ای به خط کوفی و حاوی دو شهادت است. در پایین آن کتیبه کوفی دیگری وجود دارد که از پایین حاشیه سمت راست تا انتهای حاشیه سمت چپ ادامه دارد، از جمله آیه «بسم الله» و آیه 55 سوره مائده به این شرح: لکن لله برای شماست. و رسولش و مؤمنان و برپا کنندگان نماز و زکات و عبادت.» در طرح محرابی بین الواح نیز کتیبه ای به خط نشک وجود دارد. مشتمل بر تاریخ و نام مدفون که متن آن را مرحوم مصطفوی چنین تشخیص داده است: «….. ابولوفه بن ابوالقاسم بن ابوالالباء…» آیه 55 سوره مائده در کتیبه یکی است. از آیاتی که شیعیان برای اثبات ولایت امیرالمؤمنین علی (ع) به آن استناد می کنند، می توان این اثر تاریخی را سند و شاهدی قدیمی معرفی کرد تشیع در تهران در قرن هفتم نیز به نظر می رسد که این لوح قبر قدیمی ترین اثر کتیبه ای در محوطه تهران قدیم باشد.