پذیرفتن حضور در اینجا برایم سخت بود. نمی خواهم بگویم ناراحت هستم، اما می خواهم بگویم جای آقای بیدائی (زندگی بیدائی که در آن زمان در آمریکا زندگی می کرد و سال گذشته در آنجا درگذشت) که کمک زیادی به تاریخ فرهنگی این کشور کرد، خالی است. وقتی آقای شفیعی کدکنی را در کلاسش راه نمی دهند قلبم درد می کند.
وی در شب بزرگداشت خود بزرگترین شادی خود را حضور خانواده سینما در سالن دانست و ادامه داد: سهم کوچکی در این جمع دارم، همکارانی که فکر می کنم به دلیل ایثار و دوستی بی دریغ به این مهم ترین هنر عامیانه این روزها چنگ زده اند.
ناراحت نیستم هر جا رفتم اولین کاری که در این سال ها با من کردند این بود که جلوی من را گرفتند و همه اینها باعث شد رشد کنم و بپرم. خوشحالم که مدیوم من سینماست و مورد حمایت همکارانم بوده ام نه کسانی که در این سمت بوده اند.
رضا کیانیان، همایون اسعدیان و علیرضا رئیسیان از جمله هنرمندانی بودند که در آن مراسم درباره فاطمه معتمدآریا صحبت کردند.
معتمدآریا ابتدا برای بازی در فیلم برهوت (1376) برنده سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر شد و سپس در نقش اصلی ریحانه (1377) بازی کرد. او سیمرغ بلورین زن اضافی را برای بازی در مسافر (1370) گرفت. سپس با ایفای نقش در «یک بار برای همیشه» (1371)، «همسر» (1372) توانست دو بار متوالی سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن را از آن خود کند.
وی همچنین نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن برای فیلم گیلانه شد.
معتمدآریا در «شهر موش ها» به کارگردانی محمدعلی طالبی و مرضیه برومند (1363) به عنوان عروسک گردان ظاهر شد و از معدود فیلم ها و سریال هایی که در آن ایفای نقش کرد می توان به «هنرپیشه»، «سفر»، «کلاه قرمزی و پسرخاله»، «گل پامچال»، «مرد آفتابی»، «دختر شیرین بود»، «دختر شیرین بود»، «دختر خوشگل» اشاره کرد. یکه نبوده، «اینک». دودی، «عزیزم، من آشپز نیستم»، «باید»، «صد سال به این سالها»، «یک بوسه کوچک»، «آشپز باش»، «بنفشه آفریقایی»، «دوستانه»، «اینجا بدون من» و…