فاطمه معتمدآریا بازیگر پیشکسوت و برجسته سینمای ایران در یکی از صحبت های قبلی خود به تحلیل روند تحول، شکل گیری و تفاوت های اساسی سینمای ایران در دوران قبل و بعد از انقلاب اسلامی پرداخت. وی با تشریح دوران گذار سینما در دهه 60 و 70 تاکید کرد که چگونه سینمای ایران توانست با حذف مولفه های تجاری و محرک های متعارف سینمای جهان به هویتی مستقل، انسانی و فرهنگی دست یابد و صاحب سبک در سطح بین المللی شود.
معتمدآریا با اشاره به تغییر استانداردهای فیلمسازی پس از انقلاب، اعلام کرد که سه عامل اصلی خشونت، سکس و مشروبات الکلی از سینمای ما حذف شد که باعث افتخار و رشد سینمای ما شد. وی تصریح کرد: این سه عامل که همیشه عامل پیشرفت سینما در همه جای دنیا بودند، وقتی حذف شدند جای خود را به فرهنگ، روابط انسانی، شعور و هویت دادند و پس از چند سال در دهه 60 و 70 سینمای ایران به سینمای ایران معروف شد. پدیده ای هویتی که به گفته او جایگاهی برابر با مکتب های بزرگ فیلمسازی مانند سینمای هالیوود پیدا کرد.
این بازیگر پیشکسوت جهش کیفی سینمای ایران را حاصل بازتعریف ارزش های انسانی و اخلاقی دانست و افزود: از نیستی چیزی به دست آوردیم که حالا باید مانند نهالی از آن مراقبت کرد. در دهه 60 و 70 نگهداری می شد و برای مراقبت از آن مانند نهال آبیاری می شد. معتمدآریا در پایان یادآور شد: با تغییر این رویکرد کلان، توهین حذف شد، لعن برداشته شد. روندی که در نهایت منجر به حذف ادبیات پوچ و تکریم مخاطب در پرده نقره شد.