این کارشناس با اشاره به تغییرات ناشی از کهولت سن و بیماری در وضعیت جسمانی و هوشیاری مادر گفت:
او می گوید: «در آن زمان که مادرم نزد من بود، با بی اشتهایی شدید مواجه بود؛ به طوری که با تلاش زیاد، رغبت به خرج کردن مقداری غذا پیدا کردند، این وضعیت مرا به این فکر انداخت که چگونه مادری که پنج فرزندش را با اقتدار بزرگ کرده بود، اکنون در شرایطی است که گاهی در شناخت هویت من تردید می کند و می پرسد: من مادرت هستم یا تو مادرم؟ تو کی هستی؟” مواجهه با این لحظات از نظر احساسی بسیار سنگین و تاثیرگذار است.”
وی در بخشی دیگر از سخنان خود بر اولویت دادن به مراقبت مستقیم و شخصی از والدین تاکید کرد و افزود:
«همیشه سعی کردم شخصاً به همه امور مربوط به نگهداری و دغدغه آنها رسیدگی کنم و تا حد امکان در خدمت آنها باشم و بر این باورم که اگر روزی بر اساس تقدیر الهی سایه او از زندگی من برداشته شود، هیچ نگرانی و عذاب وجدان برای انجام وظایف فرزندی ام نخواهم داشت؛ زیرا در حد توان و توانم حتی در دوران کاری که در اوایل کارم بوده است. امور مادرم
این سخنان اصولی و متعهدانه این هنرمند خوش نام بازتاب گسترده ای در فضای مجازی و مجامع فرهنگی داشته و به عنوان نمونه ای شایسته برای پاسداشت مقام والدین و ایفای مسئولیت های اخلاقی در خانواده مورد تحسین قرار گرفته است.