در طول فعالیت های مغناطیسی شدید خورشید، جریانی از ذرات باردار پرانرژی و تشعشع وارد فضا می شود. بخشی از این جریان که به زمین می رسد باعث ایجاد طوفان خورشیدی می شود. این پدیده اغلب پس از فوران های خورشیدی مانند شعله های خورشیدی یا پرتاب جرم تاجی (CME) رخ می دهد. زمانی که زمین در مسیر این فوران ها قرار می گیرد با یک طوفان به اصطلاح ژئومغناطیسی مواجه می شود.