علیرضا معزی در شبکه ایکس نوشت: اینکه صداوسیما همچنان به وزرای سابق برای تبیین و تبلیغ دستاوردهای دولتها حتی پس از پایان کارشان هم تریبون میدهد، نه تنها مشکلی نیست، بلکه اتفاقا رفتار رسانهها قابل دفاع است، اما امان و فغان از معیارهای دوگانه رسانه ملی هستند!»
وی افزود: شاید بد نباشد خاطره ای را مرور کنیم؛ رؤسای جمهور طبق یک سنت قدیمی در شب پایان کارشان در یک مصاحبه تلویزیونی گزارش عملکرد می دهند و برای آخرین بار به عنوان رئیس جمهور با مردم صحبت می کنند. طبق همین روال آخرین مصاحبه روحانی برای 11 مرداد 1400 تعیین شده بود.
نیم ساعت بعد از شروع برنامه از دفتر رئیس صدا و سیما اعلام کردند که 20 دقیقه بیشتر پخش نمی شود! در پاسخ ما، چرا فقط 20 دقیقه؟ گفتند این را از روی لطف بدانی وگرنه اصلاً نباید اجازه می دادیم!
وی ادامه داد: راستش من این را تهدیدی در ادامه بی مهری های 8 ساله صدا و سیما می دانستم اما واقعا بعد از 20 دقیقه کارگردان اعلام کرد که صدا و سیما به ما فشار می آورد که آن را جمع کنیم و آنها هم می خواهم آنتن را بگیرم.” تماس های دفتر رئیس سازمان بی پاسخ ماند.
با اصرار در پخش که مجری حتی سه سوال هم نکرد، 5 دقیقه وقت گذاشتیم و به همین ترتیب و چند بار اصرار، 5 دقیقه دیگر تمدید کردیم تا اینکه تهدید کردند “یا قطع می کنیم یا خودمان قطع می کنیم”. در حالی که بسیاری از سخنان روحانی باقی مانده بود، به ناچار مصاحبه را متوقف کردیم.
در مناظره های سال 1400 و 1403 روحانی و وزرایش مورد تهمت و اتهامات پوششی قرار گرفتند که فقط برای هجوم و تخریب آورده بودند، چون خیال پوشان از اینکه فرصت پاسخگویی به طرف مقابل داده نمی شد، راحت شد.
معزی خاطرنشان کرد: شاید در عصر همفکری و همدلی، بازگویی مصیبت ها و تندخویی ها چندان مناسب نباشد، اما یادآوری این گونه وقایع جدا از ثبت آن در تاریخ، می تواند از تکرار آنها جلوگیری کرده و رویه را در جهت ترمیم و احیاء اصلاح کند. سرمایه اجتماعی رسانه ملی