این پدیده شگفت انگیز نتیجه قرن ها تجربه و استاد هنرمندان ایرانی در استخراج رنگ از قلب طبیعت و استفاده از آن با شجاعت و ظرافت نمونه است. از سنگ لاجورد بدخشان ، “آبی لاجورد” به دنیا آمد تا آسمان را روی گنبدهای مسجد قرار دهد. از خاک قرمز جزیره هورموز ، “خوش شانس قرمز” به گرما و شور به نقاشی ها و فرش ها و از ترکیبی از اکسیدهای مس و قلع در کوره های گرم ، “فیروزه” یا “سبز سبز ایران” تبدیل شد تا نمادی از بهشت ، آب و زندگی باشد. کاشی های موزاییک و کاشی هفت کولر ، این قله هنر معماری ایران ، یک دائر ycl المعارف کامل از استفاده هوشمندانه از رنگ ها است. جایی که آبی به همراه زرد و نارنجی ، آرامش را در کنار هیجان پرتاب می کنند و یک هماهنگی معنوی و چشم ایجاد می کنند. همان پالت رنگی در فرش های ایرانی تکرار می شود. هر گره ای که به آن زده می شود نه تنها یک نقش ، بلکه یک رنگ به معنای خاص در کنار دیگری است.
رنگ های ایرانی امروز در مد و طراحی مدرن بسیار عالی بوده است. برندهای نیویورک تا پاریس از طیف ایران الهام گرفته شده است. بسیاری از رنگ های ایرانی اکنون در لیست رنگ های جهان قرار دارند – مانند پنتون و وب سایت های هنری معتبر – و این نام ها در جهان شناخته شده و معتبر هستند. حضور این رنگ ها به عنوان نمادی از هویت ملی و فرهنگی ، سندی از تداوم تأثیر عمیق ایرانیان بر فرهنگ و سلیقه جهانی است. سفیران ناخودآگاه اما تأثیرگذار که نام ایران را از این کلمه به دورترین نقاط جهان گرفته اند.
آبی ایرانی
آبی ایرانی یکی از محبوب ترین رنگ های ایرانی است که در بسیاری از صنایع و هنرها مورد استفاده قرار می گیرد. این رنگ رنگ اصلی مساجد و کاشی های تاریخی است. کشور ما و افغانستان پر از معادن لاجورد با کیفیت بالا هستند. هنرمندان ایرانی سنگ را پودر کردند و از آن برای رنگ آمیزی کاشی ، کوزه و گاهی اوقات الیاف فرش استفاده کردند. جالب است بدانید که اولین بار در سال 3 ، عبارت آبی ایرانی در زبان انگلیسی و ادبیات استفاده شد. نام دیگر این رنگ ایرانی آبی کربن ، آبی فارسی و آبی شال است.
آبی لاجورد
این رنگ ایرانی نسبت به همان خانواده آبی یا آبی ایرانی شدیدتر است. این رنگ به عنوان آبی ایتالیایی در بین پارچه های ایرانی معروف است. مسجد آبی Tabriz یکی از شاهکارهای استفاده از این رنگ است.
رنگ آبی
این رنگ همچنین از خانواده آبی ایرانی است و نام های دیگر این رنگ نیلی یا نیلی است. اولین استفاده از این عبارت به زبان انگلیسی سال 2 است. این رنگ در کاشی و سفال ایرانی نیز استفاده می شود و در فرش بافندگی استفاده می شود ، به خصوص در فرش های Nain و Isfahan ، نیلی به عنوان رنگ پس زمینه برای برجسته کردن نقوش کرم و لاک.
گل رز
رنگ گل رز یا گلشاری ایران از رنگ زیبای محمد الهام گرفته شده است. این رنگ برای 5 سال گذشته وارد انگلیسی شده است و در تولید لوازم جانبی خانمها و دختران بسیار محبوب و محبوب است. این رنگ همچنین در فرش های Tabriz و QOM برای ایجاد نقوش ظریف و زنانه استفاده می شود.
صورتی
این رنگ صورتی ایرانی برای اولین بار در سال وارد زبان و ادبیات انگلیسی شد. صورتی ایرانی در کاشی های بعدی دوران قاج و همچنین هنر بافندگی فرش ایران بسیار رایج است. این رنگ را می توان به وضوح در کاشی های مسجد نصیر آل -مولک شیراز ، معروف به “مسجد صورتی” مشاهده کرد ، چگونه می توان یک فضای رویایی و خیره کننده را در ترکیب با نور ایجاد کرد. این رنگ امروزه در پوشاک ، لوازم آرایشی و محصول خواب استفاده می شود.
قرمز مایل به زرد
قرمز ایرانی از خاکهای ساحل هورموز گرفته شده است. این خاک قرمز همچنین در صنعت آرایشی مورد استفاده قرار می گیرد. استفاده اصلی از قرمزهای ایرانی در سفال کرمان و بافندگی فرش به ویژه فرش های روستایی و عشایری است. در داخل ایران ، این رنگ به عنوان قرمز ، لاک و دانه قرمز شناخته می شود. اولین عبارت قرمز ایرانی برای اولین بار در متون انگلیسی استفاده شد.
نارنجی ایرانی
رنگ نارنجی یا جسورانه ایرانی مدتهاست که در صنعت رنگ آمیزی ، فرش و سفال استفاده می شود. همچنین از خاک سواحل هورموز آمده و از پودر اکسید آهن در خاک تشکیل شده است. اولین استفاده ضبط شده از نارنجی ایرانی نام رنگی به زبان انگلیسی در سال 2 بود.
اعلامیه
آلو به معنای آلو و آلو است که از خانواده Crimson ناشی می شود. این رنگ در گذشته در صنایع مختلف ایرانی مورد استفاده قرار گرفته است و همچنین به عنوان آنابی نیز شناخته می شود. از یک رنگ نامنظم در بافندگی فرش ، به ویژه در فرش های بیجار و هامدان ، برای ایجاد عمق در نقشه و به عنوان رنگ متن به همراه رنگ های روشن تر استفاده می شود. همچنین در پوشش های سنتی و قطعات چوبی تزئینی مورد استفاده قرار گرفته است. این رنگ همچنین امروزه در صنعت لوازم آرایشی و پوشاک استفاده می شود.
فیروزه
هیچ ایرانی وجود ندارد که علاقه ای به سنگ فیروزه ای و رنگ آن نداشته باشد. این سنگ و رنگ آن در هنر ایرانی چنان متداول است که جهان آن را به عنوان سبز ایرانی می شناسد. ایرانی سبز برای اولین بار به عنوان یک رنگ ایرانی در ادبیات انگلیسی شناخته شد. از گنبدها و بازارهای مسجد گرفته تا کاشی های داخلی و جواهرات ، فیروزه امضای هنر ایرانی است. رگهای سبز داخل مرمر نیز نمونه ای از سبز ایرانی است.