با حذف مهمترین قدرت بومی منطقه نمی توان نظم پایدار پس از جنگ را ایجاد کرد. باید مبتنی بر شناخت روشن موقعیت و واقعیت های میدانی ایران باشد. این امر مستلزم پرداختن واقعی به منافع اساسی امنیتی و اقتصادی ایران است، نه لزوماً به عنوان یک امتیاز، بلکه به عنوان یک تصدیق عملی واقعیت.