رایان سرلک بازیگری را با بازی در فیلم دور چهارم (1397) به کارگردانی علیرضا امینی آغاز کرد و با سریال زیرخاکی (1398-1403) به کارگردانی جلیل سامان به شهرت رسید.
رایان استعداد فوق العاده ای در زمینه بازیگری دارد و همین موضوع باعث شده افراد زیادی به سراغ او بیایند.
بازی او در نقش «دارا» در سریال «آخر شب» به شدت مورد توجه قرار گرفت و اکنون در سریال «داریوش» به ایفای نقش می پردازد.
او در مصاحبه ای اعلام کرد که هدفش کسب جایزه اسکار در سه سال آینده و ثبت نام خود به عنوان جوان ترین بازیگر برنده اسکار در تاریخ سینماست.
رایان اگرچه کودکی با استعداد و توانا در بازیگری است، اما هنوز از بی رحمی سینما خبر ندارد. چون کم نبودند بازیگران کودکی که در فیلم ها و سریال ها خوش درخشیدند اما از اعتبار حرفه ای شان کاسته شد.
برخی از آنها در سنین پایین و قبل از رسیدن به بلوغ و هویت به شهرت و محبوبیت رسیده اند و هویت و شاید شخصیتی متفاوت از کودکان هم سن و سال خود پیدا کرده اند.
طبیعی است کودکی که در 9-8 سالگی به شهرت رسیده و مردم او را در خیابان می شناسند و از او عکس و امضا می گیرند، یک کودک معمولی نیست و این تمایز را می توان در مناسبت های خانوادگی و به ویژه در مدرسه و مدرسه انجام داد. سیستم آموزشی. بیش از جاهای دیگر شاهد بود.
یک موضوع بسیار مهم این است که این کودکان با توجه به موقعیت خاص خود چگونه روند رشد را طی می کنند؟
تکلیف این بازیگران کودک که به سن بلوغ می رسند یا به هر دلیلی از حضور در سینما و تلویزیون منع می شوند چه می شود؟
این حادثه لزوماً به این معنا نیست که از نظر اجتماعی و شغلی چه مسیری را طی می کنند، بلکه به معنای رویدادهای روانی- عاطفی است که در درون آنها رخ داده و ممکن است سلامت روانی- اجتماعی آنها را تهدید کند.
محبوبیت و شهرت بازیگران کودک، انتظارات آنها را از خود، دیگران و جامعه تغییر میدهد و حذف ناگهانی آنها از نمایش یا کاهش شهرت و محبوبیتشان باعث آسیبهای روحی از جمله افسردگی و پرخاشگری در آنها میشود. البته برخی از آنها با رسیدن به سن بلوغ و بصیرت فکری راه و حرفه دیگری را انتخاب می کنند، اما کسانی که علیرغم میل باطنی خود پیش می روند در معرض این تهدیدها قرار می گیرند.
شاید ورود برخی از این کودکان به عرصه سینما و تلویزیون، از بازیگری تا مجری گری، صرفاً بر اساس ضرورت اقتصادی و منافع تهیه کننده بوده است، نه بر اساس علاقه و حتی استعداد این کودکان، بلکه استفاده از این افراد یک ابزار، حتی اگر ناخودآگاه انجام شود، بیشتر به ضرر خودشان است. این بچه ها تمام شده اند.
عدنان عفراویان ، کودک فیلم «باشو غریبه کوچ» (بهرام بیضایی 1365) اهل جنوب است. او همچنین در محله خود بازی می کرد که توسط گروه فیلمبرداری انتخاب شد. در زمان اکران «باشو غریبه کوچ» برخی مجلات سینمایی با این مضمون که بهرام بیضایی در فیلم هایش با بچه ها بدرفتاری می کند و همین رفتار نادرست باعث ایجاد اختلالات رفتاری در آنها شده است، موجی را به راه انداختند.
عدنان عفراویان; بازیگر کودک فیلم “باشو غریبه کوچک” به کارگردانی بهرام بیضایی.
کارگردان سرشناس سینمای ایران در همان زمان پاسخ هایی داد. بعدها مشخص شد که ریشه این انتقادات، اغتشاشاتی است که گریبانگیر عدنان عفراویان شده است.
زمانی که عدنان عفراویان پس از پایان فیلمبرداری به شهر و خانه خود باز می گردد، بحرانی دوگانه را تجربه می کند. این کودک پس از آن حادثه (که اولین و آخرین فیلم او بود) نتوانست به تحصیل ادامه دهد و از سرنوشت او اطلاعی در دست نبود. بهرام بیضایی در مقابل همه اعتراضات گفت: مگر می شود تا آخر عمر سرپرست این بچه ها بود؟
مجید مجیدی کارگردان سینما بیشترین آمار استفاده از بازیگران کودک را در فیلم های خود دارد. کسانی که با این کارگردان کار کرده اند، او را روی صحنه جدی و سخت گیر اما با بچه ها مهربان دیده اند.
«محسن رمضانی» بازیگر نابینای فیلم «رنگ خدا» (1377) با اینکه در دنیای تاریک خود قدم می زد، هرجا فیلم «رنگ خدا» به نمایش درآمد، مجید مجیدی او را با خود می برد.
محسن رمضانی بازیگر کودک (نابینا) فیلم «رنگ خدا» به کارگردانی مجید مجیدی.
مثلاً در اکران فیلم «رنگ خدا» در جشنواره فیلم کودک و نوجوان در سال ۱۳۷۸ پنج روز مهمان اصفهانی بود اما بعد از این فیلم خبری از او نیست و در تاریکی خود زندگی می کند. دنیا مثل قبل از فیلم
بهاره صدیقی فرزند «بچه های آسمان» (1375) به همراه دیگر بازیگر کودک «میرفرخ هاشمیان» پس از پایان این فیلم برای یافتن سرنوشت خود رفتند و خبری از آنها نیست. چون بعد از پایان فیلم به سرعت فراموش می شوند. اما در خبرها بود که دو سال پیش بهاره صدیقی در تله فیلمی در نقش یک نوجوان در سکانسی کوتاه ظاهر شد که هنوز از تلویزیون پخش نشده است.
«کیومرث پوراحمد» در روایت فیلم های خود بازیگران کودکی را نیز معرفی کرده است که شاخص ترین آنها «مهدی باغربیگی» است که فراموش شدنی نیست.
مهدی باغربیگی بازیگر سریال «قصه های مجید» به کارگردانی کیومرث پوراحمد.
او در سریال قصعه های مجید و چند فیلم سینمایی کیومرث پوراحمد بازی کرد. در زمان پخش سریال در مرکز خبر قرار گرفت. عکس، نظر، جایزه و مصاحبه تا اینکه بالاخره مهدی باخربیگی دوران نوجوانی اش را سپری کرد، به دانشگاه رفت، ازدواج کرد، به عضویت شورای شهر درآمد و به استخدام شهرداری درآمد و حالا شاید خیلی ها او را فراموش کرده باشند.
واقعیت این است که سینما حرفه ای جذاب اما ظالمانه است و معلوم نیست شهرت و محبوبیت و زرق و برق آن تا کی ادامه خواهد داشت و آیا ضامن سعادت و سلامتی انسان خواهد بود یا خیر؟ سینما گاهی این کودکان را به شهرت و محبوبیت اولیه و موقعیت اجتماعی بالا می رساند، اما فرصت کودکی و رشد طبیعی را نیز از بین می برد. بازیگران کودک و خانواده هایشان مراقب باشند تا سینما امکان کودکی را از بین نبرد.