رامین ناصرنصیر در مصاحبه ای متفاوت فاش کرد که انگیزه اصلی خود برای زندگی در خارج از شهر، امکان نگهداری از انواع حیوانات خانگی بوده است. او همچنین با لحنی طنز از تمایل همیشگی خود به زندگی در خانه روستایی گفت; جایی که می تواند هر روز صبح یک گاو یا بز داشته باشد و شخصاً آن را شیر کند.
اما قسمت جذاب و غافلگیرکننده این گفتگو مربوط به دوران کودکی و شیطنت های غیرقابل کنترل او بود. ناصر نصیر با اعتراف به اینکه خانواده اش در طول روز دست به اقدام عجیبی زدند تا از شر شیطنت های طاقت فرسا او خلاص شوند، گفت: دو سال قبل مرا با شناسنامه یکی از بستگان دور که فوت کرده بود به مدرسه فرستادند!
وی با بیان اینکه از 4 سالگی وارد دوره مقدماتی شده است، توضیح داد که با توجه به نام و نام خانوادگی بسیار سخت و طولانی آن شناسنامه، خانواده بارها با او تمرین کرده بودند تا نام واقعی خود (رامین) را در مدرسه به زبان نیاورد. با خنده توضیح داد:
“روز اول وقتی استاد اسمم را پرسید، هر چقدر فکر می کردم اسم جدید را به خاطر نمی آوردم؛ اما می دانستم که نباید رامین را بگویم! برای همین با اطمینان گفتم: اسم من را فقط مادرم می داند!
به گفته وی، در نهایت با دوختن برچسب نام بر روی لباس او، موضوع حل شد. ناصر نصیر پس از گذراندن مقدمات و کلاس اول با آن شناسنامه، در سن 6 سالگی با شناسنامه واقعی خود دوباره وارد کلاس اول شد و به نوعی با سه سال حضور در مدرسه، وضعیت «دانش آموز جانباز» را پیدا کرده بود!
با این حال، این اعزام زودهنگام به مدرسه نیز خاطرات سختی را برای او زنده کرد. او اغلب در راه مدرسه فرار میکرد، مادرش از عابران میخواست که او را بگیرند، و این روند استرسزا او را به قدری از مدرسه خسته میکرد – تا جایی که هنوز هم در بزرگسالی آرزوی رفتن دوباره به مدرسه را دارد.
رامین ناصرنصیر، بازیگر، کارگردان، نویسنده و مترجم متولد 20 اردیبهشت 1351 در تهران و فارغ التحصیل رشته تدوین از دانشگاه هنرهای زیبای تهران است. او فعالیت هنری خود را در تلویزیون از سال ۱۳۷۳ آغاز کرد و با حضور در سریال هایی چون «ساعت خوش»، «جنگ ۷۷»، «پلاک ۱۴»، «باجنقا»، «قهوه تلخ» و «شهرزاد» به شهرت رسید. ناصر نصیر علاوه بر بازیگری در تئاتر، کارگردانی و نویسندگی نیز فعالیت داشته و آثار زیادی در زمینه ترجمه از زبان انگلیسی و اسپانیایی منتشر کرده است. از دیگر آثار شناخته شده او می توان به «شوخی کاردم»، «سه، پنج، دو»، «مهیار عیار»، «آتش و باد» و «مرد سه هزار چهره» اشاره کرد.