در این مراسم که روز پنجشنبه 2 مهرماه در تالار جلیل شهناز خانه هنرمندان رونمایی شد، کیان حجازی، مهدی تشنی، محمدرضا نوری و همایون مجدزاده به بیان ویژگی های موسیقایی این دو آلبوم، روند شکل گیری و انتشار آن ها، چالش مجدزاده در عرصه موسیقی راک و تجربیات هنری متال پرداختند.
همایون مجدزاده با اشاره به بی کلامی بودن هر دو آلبوم، توضیح داد: «1001 شب» در سال 1383 با استفاده از امکانات محدود نرم افزاری آن دوره ساخته شد.
وی افزود: در آن زمان از سازهای بدوی برای تولید صداهای سینتی سایزر و درام الکترونیک استفاده می شد و ترکیب این صداها با گیتار الکتریک به تدریج فضای موسیقایی آلبوم را شکل می داد.
مجدزاده با اشاره به علاقه خود به موسیقی بی کلام و گیتار محور، از تاثیر هنرمندانی مانند جو ساتریانی بر علایق موسیقایی خود خبر داد و افزود: آشنایی بیشتر با نرم افزارهای موسیقی، تجربیات جدیدی را در زمینه آهنگسازی و تولید صدا برای وی به ارمغان آورد.
مجدزاده درباره آلبوم 1002 شب نیز گفت: این اثر در سال 1395 با استفاده از ابزارهای پیشرفته تر، کتابخانه های صوتی کاملتر و امکانات نرم افزاری گسترده تر ساخته شده است.
به گفته وی، این دو آلبوم از نظر ساختار آهنگسازی متفاوت هستند. “1001 Nights” ساختار آزادتر و پیشرفت موسیقی کمتر قابل پیش بینی دارد، در حالی که “1002 Nights” از تقسیم بندی های خاص تر و الگوهای ملودیک منسجم تری استفاده می کند. همچنین در این آلبوم از مراحل و حالت های موسیقی جاز به همراه ملودی های شرقی در برخی قسمت ها استفاده شده است.
این آهنگساز با اشاره به ضبط مجدد قطعات گیتار هر دو آلبوم از حدود سه سال پیش، توضیح داد که با حفظ ملودی ها و حال و هوای اصلی آثار، سعی در ارتقای کیفیت گیتارها داشته است.
مجدزاده تاکید کرد: این دو پروژه از ابتدا تا مراحل اصلی شکل گیری، کارهای شخصی بوده که بیشتر مراحل تولید را خودش انجام داده است.
این آهنگساز درباره تاخیر در انتشار آثار نیز گفت: در شرایط ایده آل، مخاطبان باید سال ها پیش این آلبوم ها را می شنیدند، اما به دلایل مختلف انتشار آنها با تاخیر مواجه شد و اکنون نسخه فیزیکی و دیجیتالی آن در اختیار علاقه مندان قرار گرفته است.
وی در ادامه در پاسخ به سوالی مبنی بر عدم آموزش مقدماتی موسیقی راک و متال گفت: حدود 9 تا 10 سال پس از شروع نوازندگی، تدریس گیتار را آغاز کرد و همچنان در این زمینه فعالیت دارد.
وی با اشاره به راه اندازی آکادمی موسیقی با هدف ایجاد فضای منظم تر برای آموزش گیتار و سایر سازها، ارتباط مستقیم با اساتید مجرب و بهره مندی از تجربیات عملی آنان را از عوامل موثر در پرورش نوازندگان توانمند دانست.
مجدزاده همچنین درباره برنامه های آینده خود توضیح داد که در حال حاضر تمرین و آمادگی برای اجرای زنده دو آلبوم «1001 شب» و «1002 شب» مهمترین اولویت اوست.
به گفته مجدزاده، با توجه به لایه های متعدد سینتی سایزر و صداهای الکترونیکی، اجرای این آثار نیازمند برنامه ریزی دقیق فنی و اجرایی است.
وی افزود: در حال بررسی امکان اجرای آثار با گروه شش نفره هستند به گونه ای که بخشی از صداهای الکترونیکی از قبل آماده شده و قطعاتی مانند گیتار و در صورت امکان بیس به صورت زنده اجرا شود.
مجدزاده همچنین گفت: ممکن است پس از تهیه و اجرای این دو آلبوم به سراغ پروژه ها و کارهای گروهی که در سال های گذشته ساخته شده اند برود اما هنوز فرصت اجرای آنها فراهم نشده است.
مجدزاده در بخش پرسش و پاسخ درباره وضعیت مجوز آثار موسیقایی گفت: چالش های فعالیت های راک و متال تنها به اخذ مجوز خلاصه نمی شود.
وی با اشاره به اینکه تعیین ژانر دقیق این دو آلبوم کار آسانی نیست، تصریح کرد: در این آثار از المان های الکترونیکی و سایر فضاهای موسیقی در کنار مولفه های موسیقی راک استفاده می شود.
مجدزاده همچنین درباره آثار باکلام خود توضیح داد که قصد دارد پروژه های جدیدی را با همکاری مهدی تشانی دنبال کند و در کنار آن به برخی از آثار قدیمی خود نیز علاقه مند است، هرچند محدودیت های صدور مجوز به ویژه در مورد قطعات با متن انگلیسی، اجرای رسمی برخی از آنها را دشوار کرده است.
وی تاکید کرد که علاقه مند به اجرای این آثار است اما تمایلی به انتشار آنها بدون طی مراحل قانونی و کسب مجوز ندارد.
وی در ادامه درباره ارتباط موسیقی راک با اعتراضات اجتماعی توضیح داد که «1001 شب» و «1002 شب» با هدف ابراز اعتراض اجتماعی ساخته نشده اند، بلکه علاقه به موسیقی الکترونیک، ملودی های شرقی، فضاهای موسیقی این خطه از جهان و موسیقی روانگردان در شکل گیری آن ها نقش داشته است.
به گفته وی، لزوماً نباید هر اثر موسیقایی را در قالب یک اعتراض یا پیام اجتماعی تعریف کرد، هرچند در کارنامه هنری او آثاری با مضامین اجتماعی نیز وجود دارد.
این آهنگساز در پاسخ به سوالی درباره صدای گیتار در این دو آلبوم، فرآیند صداسازی را پیچیده و زمان بر عنوان کرد و گفت: با توجه به تراکم لایه های سینتی سایزر، لازم بود صدای گیتار به گونه ای تنظیم شود که در میان سایر اجزای موسیقی گم نشود.
وی توضیح داد که با آزمون و خطا و استفاده از مدل ها و افکت های مختلف آمپلی فایر مانند اوردایو و بوست به صدایی رسیده است که با حفظ شفافیت، جایگاه گیتار را در ترکیب بندی صدای آثار مشخص می کند.
مجدزاده درباره میکس کارها نیز گفت: گوش دادن مداوم به یک اثر ممکن است تشخیص برخی ایرادات را دشوار کند و به همین دلیل در برخی پروژه ها تمایل دارد از نظرات افراد دیگر بهره مند شود، هرچند گاهی اوقات ترجیح می دهد تصحیح نهایی و تکمیل کار را شخصا انجام دهد.
مهدی تشنی خواننده نیز گفت: فعالیت های قبلی او بیشتر در زمینه موسیقی کلاسیک ایرانی بوده و آشنایی با این آهنگساز منجر به شکل گیری زبان و دیدگاه مشترکی در موسیقی بین آنها شده است.
با اشاره به همکاری مشترک در آلبوم «رستاخیز»، این تجربه زمینه ای برای پیوند اندیشه موسیقایی ماجدزاده با عناصر موسیقی دستگاهی ایران تلقی شد.
وی با اشاره به دشواری های تولید و انتشار آثار به ویژه در حوزه راک و متال، ابراز امیدواری کرد که شرایط کار هنرمندان این عرصه بهبود یابد و امکان اجرای زنده آلبوم های «رستاخیز»، «1001 شب» و «1002 شب» فراهم شود.
محمدرضا نوری سرمایه گذار دو آلبوم نیز با اشاره به فرصتی که برای یادگیری و بهره مندی از دانش مجدزاده داشته است، گفت: هدف از تلاش برای انتشار این آثار تنها کسب درآمد نبوده، بلکه حفظ و انتقال میراث هنری و ایجاد ارتباط بین این آثار و مخاطبان امروزی بوده است.
وی همچنین بر ضرورت انتقال تجربیات هنرمندان و حمایت از آموزش و رشد نسل جوان تاکید کرد.
مهدی مطهرنیا، فرشید عربی، مصطفی صالحی، عرفان سعدی، امیرشهاب خرمی، کیان پورتراب، دومیم صداقت، رضا غلامی، نیما جیرانی، اشکان صفاپور، هامان خانی، امید هاشملو، علیرضا تهرانی، شروین رادفر و پوری از جمله حاضران در این مراسم بودند.